Çocuk bencil olur ve dünyanın merkezine kendini koyar. İyinin sebebi de kendisidir, kötünün sebebi de. Her şeyde kendini sebep olarak görür. Mesela bu durumu boşanmalar da görürüz anne baba başka nedenden boşanıyordur ama çocuk, ben çok kötü bir çocuktum, yaramazlık yaptım, benim yüzümden kavga ettiler, benim yüzümden boşanıyorlar diye yorumlayabilir.17 li yaşlara kadar bu, azalarak devam eder. Kendilerini olayın merkezine koydukları için suçluluk duyarlar.