kitabı sevdim ama Akhilleus'un Şarkısı kadar iyi olduğunu söyleyemem,
Akhilleus'un Şarkısı bir başyapıttı.
ve kitabın arka kapağını okuyunca insan şey diye düşünüyor "şimdi ben kadının gücünü anlatan bir roman okuyacağım, tek başına zorluklara göğüs geren bir kadın vs vs" ama kitapta Kirke bana erkeklere muhtaç olmadan yaşayamayan bir kadınmış gibi geldi, diğer ölümlüler ve bazı Tanrılar da başta olmak üzere hep bir erkeğin kanatlarının altına saklanmak istiyor kendisi, bu da benim için biraz hayal kırıklığı oldu açıkçası.
spoiler
zaten sonunda kendisi de bunu kabullenip ben Tanrı olacak kadar güçlü değilim diye düşündü ve ölümlü olmasını sağlayacak karışımı içti. sen bilirsin bacım da yani Briseis bile senden daha güçlüydü (kraliçedir bizim için), sana yakıstıramadım güneşin kızı
çok iddialı ama doğru: murakami en sevdiğim yazarlar arasında baya iyi bir sıralamada. her kitabı gibi, buna da bayıldım elbette(hala favorim sınırın güneyinde güneşin batısında olsa da....) her murakami kitabı gibi beni alıp yaşamın farklı yorumlandığı yerlere götürdü. bunu nasıl yapıyor bilmiyorum, aklımda çok cılız bir şekilde kalan bilgiye göre, sanırım kitaplarını önce ingilizce yazıp sonra japoncaya çeviriyormuş, özütleri iyi bir şekilde kusursuz bir yalınlığın içine saklamak için? süreç ne olursa olsun, başarıyor.
murakami gerçekten bir şenlik ateşinde öylece otururken "ben bomboşum" diye ağlayan bir kadını bu kadar gerçek ve yalın yapabilecek sayılı yazarlardan. sahneye bir anlam vermeden, yavaş yavaş içinizde hislerin döşendiğini hissediyorsunuz onu okurken. bazı yerlerde düşünüyorum da, bence murakami de ne yazdığını bilmiyor bazen, ya da ne demek istediğini bilmiyor ve içimize böylesine işleyen şey de bu belki.
neyse efenim, bu adam hayatı alıp küçültüyor, neredeyse gülünç olacak kadar basit bir şeye çeviriyor onu, yanlış ve eksik yollara sokuyor; sonra yılları kucaklıyor, bir labirentin içinde oradan oraya döndürüyor. ama yine de onu okurken ne yaşamın nefret edilebilir bir şey olduğunu düşünüyorsunuz, ne de zamanın akışından korkuyorsunuz- bir şekilde hem yılları hem zamanı koruyor, neredeyse sihirli ve bütünüyle insancıl olacak şekilde.
murakami yanıltmaz bacim, ben buna da bayıldım
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Aşk yok acısı var!İnceleme
Puan vermedi
Kitapın başı Meliha’yı önce vezir sonra rezil ediyor, aşk yaşanmadan ayrılık başlıyor, bu zavallı Necdet size naptı? Evlenmeseydin bacım evlendikten sonra ben aslında onu deli seni seviyorum diyemezsin. Hadi dedin, ne gurur kaldı ne şeref. Tam çingene çıktı bu Meliha. Oturdum cazgır Meliha’nın bencil sevdasını okudum. Zavallı Necdet! Zavallı Müzehher!
Jane bacım yine döktürmüş.kalemine kurban.bide bizden rica etmiş napalım artık konuşmayalım da taşa dönelim.josh ve meave’in bizi geri gerim geren kaplumbağa hızında ilerleyen ilişkisinden bahsetmeyelim o halde.ama cinayet çok iyi kurgulanmış.otel odasında içeriye giren çıkan olmadığı halde bir ceset bulunur.başta intihar gibi düşünülsede kısa sürede cinayet olduğu anlaşılır. kurban odaya girdiğinde kamera kayıtlarına göre onu son canlı gören kişide cesedi bulan kişide masumdur.o halde katil kim olabilir?
Hahhh Allah razı olsun Lore' m ya tam diyorum ulan şeker şeker okumalar yaptırıyor, güldürüp eğlendiriyor en son sayfada vurdun mu bacım sen bize tekmeyi Resmen çok sevinmeyin, yeter bu kadar aşk böcüklüğü dedi ve kazığı böğrümüze soktu O sondan sonra ben üçüncü kitabı nasıl bekleyeyim kadın
Serinin devam kitabı olduğu için konusuna dair çok fazla detay vermeyeceğim ama ne yalan söyleyeyim ben ikinci kitabı daha bir çok sevdim. İlk kitapta Ayperi' nin travmalarına hakimdik ama bu kitapta zirveyi yaşadık. Dibine kadar acı çekerken Ayperi'nin yeniden doğuşunu okumak acayip keyiflendirdi beni. (Küçücük yaşından beri çekmiş zaten artık rahatlasın küçük kızım) Ama bu yeniden doğuş süreci epey yorucuydu karakterimiz açısından doğrusu. Ne kadar acı çeksek de kitabın devamında aşka, sevgiye ve komediye dibine kadar doyduk. Ömer Seyirhan sen bambaşka bir mevzusun adamım Seni, sevgini, tutkunu okumak muazzamdı. İlk kitaptan beri düşüyorum sana bil. Benim seride en sevdiğim karakter Melike, arkadaşlar. Kendime dehşet benzetiyorum Allah kahretmesin (dışım Şeyma içim Melike resmen) O kadar güldüm ki Melike' nin olduğu her sahneye ruhumu teslim edecektim az daha. Ömer ve Ayperi'nin sevgililik aşamaları çok güzel ilerletilmiş kitap boyunca. Özellikle düğünden çekip adamı çıkarması beni bir yükseltti sormayın. Şeyma ve Muharrem ilişkisi çok nahif ve tatlı ilerlerken, Yavuz ve Melike cephesi henüz birbirlerine olan hislerini sadece kendilerine saklama aşamasında. (Ama ikisini okumaya bayılıyorum.)
Ben ilk kitapta duvara yazıları yazan kişiyi çok merak etmiştim yorumumu hatırlayanlar bilir bu kitapta sonuca ulaştı sahneye gülmekten öldüm. şimdi benim her kitapta bir şeye dibim düşüyor ya da merak ediyorum ya hani; Allah'ını seven bana Melike'nin çoraplarının linklerini bulsun.
Nobel için Kırk Takla
Puan vermedi·560 syf.··
Beğendi
·2026 12. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 23 Mayıs 2026 17:12
Kitap çok güzel bir kurguya sahip.3 ayrı hikayeyi hatta 3 ayrı romanı birleştirip tek çatı altında bulusturmayi başarmış yazar.Edebi değer olarak ise; asıl kahraman olan Artur oldukça başarılı ancak diğer hikayeler Züleyha ve Narinin birçok yerinde ortaokul hikaye kitabı tadında kalmış metinler..Ozellikle Narin in Ezidi yaşlı kadın ninesi o kadar yapmacık kalmış ki sormayın.
Kitab bir damla suyun binlerce yıllık yolculugu gibi büyük bir temayı işlemiş. Fakat zalım Nobel için her kese mavi boncuk dağıtılmış.Eşcinsel bir kahraman bile eklenerek Netliks dizisine de dönmüşüz kitapta.
Türkiye,Türkler ve İslam dini ile ilgili olumsuz duygu oluşturacak şeyler pompalanmıs bir güzel ,ordada vazife yerine getirilmiş,Türk kültürü örselenmiş biraz.
Tamam çok matah bir halimizde yok da "Gece Yarisi Ekspresi" kepazeligindeki polis algisi yine ve yeniden parlatilmis.
Isid katillleri ve katliamları anlatılırken onları besleyip büyüten ABD kahraman ,kurtarıcı, iyilik meleği gibi yaldizlanmıs malesef kine.
Rambo bacılık da yapılmış en fistanlı haliyle.Tarih hırsızı ingilizlerin ve Fransizlarin çalıp çırptığı ve onlarla kurdukları koca koca müzelerin içinde ki eserlerin neden çalınıp taşındığı bir cümle ile geçiştirilmiş.Ortadogululara orda da giydirmiş Elif hanım.
Ermeni meselesine dokunamamişlar aslında orayada bir göz kırpsaydı nobelle ilgili hiç bir şüphesi kalmazdı.
Elif Şafak iyi bir yazar,kurgular ve olayları özümsemiş çok başarılı,kültürlü.
Kaynakça bile adam dövmelik ,sayfalar dolusu hazırlanmış.Okurken enstanzibullah dedirtiyor hakkını teslim etmek gerekir.
Ama ,fakat ve lakin yetmez bacım .Ortadogulu amca karakterleri,saçma sapan yaşam biçimleri nedir öyle. Çabani takdir ederler ama Nobeli şimdilik vermezler.Kitabin ismi Gökyüzünde Nehirler Var çok başarılı bir