doğan görünümlü şahin den bir nesil: leblebi tozundan voltran'a bizim kuşak
her şey michael jackson siyahken, mcgyver pipetle bomba yaptığı zamanlarda başladı…bir çok kaleler zaptedip onlarca şövalye öldürdüğümüz günlerden bahsediyorum tabi ateri salonlarında..
henüz sokaklar bizimdi, dizimiz sürekli yarayla gezerdi ve en büyük derdimiz bilye çukuruna başka misketlerin kaçmasıydı. kafamızda uçan kaz, cebimizde gazoz kapağı, ayağımızda bilekli ayakkabılar… biz doğan görünümlü bir kuşaktık. dışı düzgün, içi tam drift! doğan görünümlü şahinler . tofaş işte amerika'da olsak 57 chevrolet olurduk ama türkiye'de..
leblebi tozu ve diğer uyuşturucularımız!!
o dönem leblebi tozu vardı. bağımlılık seviyesi yüksek, üst solunum yollarını komple yakabilen bir madde. kimse “gluten var mı?” demiyordu. hapşurunca kendini ninja zannediyordun. michael dudikoff american ninjaaa!!
kokulu silgi, tüf-tüf, misket, boncuk, sapan… biz lego'ya ihtiyaç duymadan da evde savaş çıkarabilen çocuklardık.
vişneli meyve suyunu şarap sanan, çubuk krakerden sigara yapabilen, bonibonlarla intihar etmeye çalışan sorunlu çocuklardık biz yinede çok güzeldik lan ..
edi ve büdü, şirinler ve diğer pedagojik soru işaretleri
edi'yle büdü mü evliydi? gargamel'in kedisi azman mı daha zeki, yoksa bizim mahalledeki kediler mi daha tehlikeli? şirinler köyünde neden hiç kadın yoktu, sonra niye sadece şirine geldi? alf nasıl uzaylı türkçe biliyor? ve tom ve jerry biz mahallecek tom'un tutardık ama hep jerry yenerdi.bunların hiçbiri bize garip gelmiyordu.
çünkü biz zaten garip şeylerin arasında büyüyorduk. her pazar “parlement sinema kulübü” vardı. başlarken baba hemen , “şşşş!” diye sus komutu verirdi. hey all my life for youuu ama biz o sırada eti cin yerdik, yanına niğde gazoz açardık. büyük ekran küçük
The best road movies
(Comedy – action – adventure – horror)
“The road” is not just what is traveled, but what is experienced.”
1. Mad Max(Fury Road) (2015) – George Miller
A chase that knows no stopping. A crazy road battle for gasoline, water and salvation in a barren world. The action itself is a work of art.
2. little miss sunshine (2006) – jonathan dayton & valerie faris
The dispersion of a family while taking their little daughter to a beauty contest and reunite. cheerful, tragic, sincere. bus is no different from character.
3. the motorcycle diaries (2004) – walter salles
The transformation that young Che Guevara experienced on his South American tour. Not a landscape, but a journey on humanity. Deep but simple.
Thelma & Louise (1991) – Ridley Scott
The escape of two women to freedom. As the road gets longer, prohibitions, and so does the reckoning with society and the past. A feminist classic, angry and passionate.
5. Zombieland (2009) – Ruben Fleischer
Against the background of the zombie apocalypse, the effort of a group of people to survive and have fun. humor and brutality are beautifully dosted. It became a cult even with the list of rules.
6. into the wild (2007) – sean penn
The journey of a young man who escapes from society towards nature and loneliness. freedom, romance and tragedy are intertwined. based on the true story.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
One word from you and ı would jump off of this,
Ledge I'm on baby.
Tell me "dont" so I can crawl back in.
Carl Jung and the Shadow (Jack E. Othon)
(...) Have you ever said or done something really shitty, mostly on an impulse, that you later regretted? After the damage was done and the other person involved was hurt, you couldn’t bury your shame fast enough. “Why did I say that?” you might have asked yourself in frustration. It’s that “Why?” question that indicates the presence of a blind spot. And though the reason for your reaction may have been obvious (perhaps even “justified”), the lack of control you had over yourself betrays the existence of a different person lurking beneath your carefully constructed idea of who you are. If this person is coming into focus for you, congratulations—you’ve just met your shadow self. (...)
The “shadow” is a concept first coined by Swiss psychiatrist Carl Jung that describes those aspects of the personality that we choose to reject and repress. For one reason or another, we all have parts of ourselves that we don’t like—or that we think society won’t like—so we push those parts down into our unconscious psyches. It is this collection of repressed aspects of our identity that Jung referred to as our shadow. (...) However, the problem is that you’re not necessarily aware of those parts of your personality that you reject. According to Jung’s theory, we distance ourselves psychologically from those behaviors, emotions, and thoughts that we find dangerous. Rather than confront something that we don’t like, our mind pretends it does not exist. Aggressive impulses, taboo mental images, shameful experiences, immoral urges, fears, irrational wishes, unacceptable sexual desires—these are a few examples of shadow aspects, things people contain but do not admit to themselves that they contain. Here are a few examples of common shadow behaviors:
1. A tendency to harshly judge others,
Flash Back Anlatım ile 4/10 Almayı Hak Eden Bir Hayal KırıklığıEdebiyat
Şu anda 
Kırlangıç Kulesi nin 155.sayfasındayım ve allahım bu kurgu ne? sürekli olarak time-jump ve anılardan hikaye anlatmak neden var? hadi Dandelion’un perspektifini kullanarak kitabı üzerinden anlatmak isten, neden allahın belası 
Andrzej Sapkowski bunu tüm kitaba yaydın bir neden yokken? Tüm karakterler flashback ile olay anlatıyor ve olayın heyecanı o kadar mood killer olmuş ki, hani bir karakter olsa neyse ama tüm 4.bölümde ve o bölüme kadar da yanın yan karakterinin olaylarını kendi ağzından hatıra olarak dinlerken bi anda flash back? NEDEN? NEDEN ZORLUYORSUN 5.KİTAP DA BU KADAR GÜZEL YAZMIŞ İKEN NEDEN KURGU İLE HİKAYE AKIŞININ AĞZINA SIÇIYORSUN?
ps.flash back olarak yazılmasının hikayeye hiç bi katkısı yok. şu ana kadar da bir sekans dışında tüm anlatımlar flash back e geçiyordu.
Kırlangıç Kulesi nin 155.sayfasındayım ve allahım bu kurgu ne? sürekli olarak time-jump ve anılardan hikaye anlatmak neden var? hadi Dandelion’un perspektifini kullanarak kitabı üzerinden anlatmak isten, neden allahın belası Andrzej Sapkowski bunu tüm kitaba yaydın bir neden yokken? Tüm karakterler flashback ile olay anlatıyor ve olayın heyecanı o kadar mood killer olmuş ki, hani bir karakter olsa neyse ama tüm 4.bölümde ve o bölüme kadar da yanın yan karakterinin olaylarını kendi ağzından hatıra olarak dinlerken bi anda flash back? NEDEN? NEDEN ZORLUYORSUN 5.KİTAP DA BU KADAR GÜZEL YAZMIŞ İKEN NEDEN KURGU İLE HİKAYE AKIŞININ AĞZINA SIÇIYORSUN?
ps.flash back olarak yazılmasının hikayeye hiç bi katkısı yok. şu ana kadar da bir sekans dışında tüm anlatımlar flash back e geçiyordu.