İyileşmek gündelik taahhütleri kapsar ve seçilmiş olmalıdır. Sevdiklerimiz bizimle aynı yolu seçmezlerse enerjimizi tüketen bu gerçeklikle savaşmayı bırakıp bu gerçeklik hakkındaki duygularımızı kabul etmenin alıştırmasını yapmamız faydalı olur.
Üçüncü direk şefkatli disiplinle el eledir: öz bakım. İfadenin kendisi, kendini şımartma ile karıştırılarak metalaştığı için kötü bir üne sahiptir. Gerçek kendine bakma ihtiyaçlarınız destekleme ve değerinizi ortaya çıkarma lojistik sağlığın temelidir; kendini müsamaha kendini şımartma değildir. Öz bakım özellikle de çocukluğumuzda reddedilen fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarınızı ve isteklerinizi tanımlamayı ve bunları özen göstermeyi öğrenmektir. Dördüncü direk, çalışmanın nihai amaçlarından biri, çocukluktaki merak şaşkınlık hayranlık duygularımızı geri kazanmaktır. Bu yaratıcılık, hayal gücü, neşe, kendiliğindenlik yani spontanlık ve elbette oyunculuk gerektirir.
Yeniden ebeveynliğin ilk direği duygusal düzenlemedir veya duygudurumlarımız arasında başarıyla dolaşabilmek. İkinci direk şefkatli disiplindir. Bu direk, kendimize zaman içinde korunan sınırlar yaratmayı kapsar. Bunu kendimize küçük sözler verip tutarak, gündelik rutinler ve alışkanlıklar yaratarak yapabiliriz.
Bu yaraları iyileştirmenin yolu çocukken almadığımız her şeyi kendimize vermemizdir. İlerlemenin yolu, çocukken sahip olamadığımız bilge ebeveyn olabileceğimizin farkına varmaktır.
Başkalarıyla tam olarak bağlantı kurmadan önce kendi duygusal, fiziksel ve ruhsal ihtiyaçlarımı anlamam gerekiyordu ve hayatımda ilk kez onları karşılamak için çalışıyordum. Bu acılı bir süreçti; deri değiştirmeye benziyordu; daha önce hiç olmadığım bir şekilde kendinin farkında olmayı gerektiriyordu. Kendini görmen, anlaman -başkalarından alamadığı sevgiyi kendine verebilmek için-, kendini sevmen gerekiyordu.