"Ruhu rengarenk, niyeti bembeyaz insanlar çıksın yolumuza.. Hayat, kalbi temiz olan herkese bir gün hak ettiği o güzel baharı getirir."
"Seni tanıyanların sayısı azaldıkça özgürlüğün artar. Kendisini kimsenin tanımadığı ve kimsenin ondan bir şey beklemediği insanlar, bu dünyadaki en özgür insanlardır. İnsanlar bazen birer bağ, birer zincirdir."
Bağ olmak varken zincir olmayı seçer insancıklarAlıntı
"Seni tanıyanların sayısı azaldıkça özgürlüğün artar. Kendisini kimsenin tanımadığı ve kimsenin ondan bir şey beklemediği insanlar, bu dünyadaki en özgür insanlardır. İnsanlar bazen birer bağ, birer zincirdir."
Bu sözleri okuyunca babamdan dinlediğim bir menkıbe geldi aklıma.
Ben de namazlarımda ve dualarımda babamın şeyhine Fâtiha okumaya gayret ederim. Babamın anlattığına göre, şeyh efendinin bir müridi her gün düzenli olarak kendisine Fâtiha hediye edermiş. İki gün boyunca bu Fâtiha ulaşmayınca şeyh efendi, “Fâtihalar kesildi, bir bakın bakalım ne oldu?” diye haber göndermiş. Gidip baktıklarında müridi evinde vefat etmiş hâlde bulmuşlar.
Tasavvuf ehli, gönüller arasındaki bağın yalnızca dünya gözüyle görünen bir bağ olmadığını söyler. Bazen bir selam, bazen bir Fâtiha, bazen de samimi bir dua; insanın ardından kalan en kıymetli iz olur.
Rabbim bizleri de hayırla yâd edilen, ardından dua edilen ve gönüllerde güzel bir iz bırakan kullarından eylesin.
Seni tanıyanların sayısı azaldıkça özgürlüğün artar. Kendisini kimsenin tanımadığı ve kimsenin ondan bir şey beklemediği insanlar, bu dünyadaki en özgür insanlardır. İnsanlar bazen birer bağ, birer zincirdir.
Bana "bu hayatta en çok ne olmayı sevdin?" diye sorsalar, "Hafız olmayı" derdim... 🥹
Doğum günümde, yeni yaşımla beraber gelen en güzel hediye bu oldu... 💕
....
Dile kolay, hafızlığımı bitirişimin 5. Sene-i devriyesi...
Ömrümüm en güzel zamanları... En kıymetli yaşımı feda ettiğim bir nimet olarak kalbime nakşedildi...
Her bir göz yaşım.. her bir sevincim.. uykusuz kaldığım Teheccüd vakitleri.. hepsi yoldaşım olan Kur'an'ı Kerim'imle beraber yaşandı ve anlam buldu...
En deli dolu, en hareketli yaşlarımı bu yola vermiş olmak kalbime öyle güzel bir huzur veriyor ki... Bazen yoruldum, bazen pes edecek gibi oldum ama her defasında sayfaları açınca o yorgunluk uçup gitti...
Şimdi geriye dönüp baktığımda, o uykusuz gecelerin, zorlandığım anlar, o günlerde verdiğim mücadeleyi, düştüğümde tekrar kalkışlarımı... düşündükçe içim bir tuhaf oluyor... Ama her birine 'iyi ki' diyorum.... İnsan hayatta kendine çok şey katabilir ama kalbine bir yol arkadaşı bulması bambaşkaymış... Kelimeler yetmiyor bu şükre...
Ama bugün kalbimdeki o tatlı huzuru hissedince, feda ettiğim her saniyeye fazlasıyla değdiğini görüyorum... Bu öyle bir bağ ki, hayat boyu ne olursa olsun hep sığınacağım güvenli bir liman gibi benimle kalacak...
Bana bu kutsal emaneti göğsümde taşımayı nasip eden Rabbime sonsuz şükürler olsun...
Hayatımın en doğru, en kalpten 'iyi ki'si bu...
Geçen 5 yıl bana öğretti ki hafız olmak sadece ezberlemek değil, O'nu hayatın her anında yaşatabilmekmiş...
.....