Annelik bana bazen bayrak yarışı gibi geliyor, hedefi, hayat bayrağını devretmek olan bir yolculuk; safi hareket, hararet, hız derken bir bakmışsın nefes nefese bir seyircilik hali; şampiyonluğun durmadan yeniden biçimlendirildiği, devredildiği bir ekip işi.
Kızımın hızla benden uzaklaştığını, geleceğine doğru atıldığını görüyorum, bu görüntüde kendi sonumu, hududumu, hayatımın sınırını görüyorum.