Serinin bu kitabı benim için en çarpıcı olanıydı. Çünkü artık ayetlerle kurulan bağ daha kişisel, daha yüzleştirici bir hâl alıyor. İman, sabır, dua, sorumluluk ve Allah ile kurulan ilişki çok daha derin bir yerden ele alınıyor.
Nouman Ali Khan’ın anlatımı bu kitapta insanı konfor alanından çıkaran bir etkiye sahip. Bazı satırlar rahatsız ediyor ama tam da bu yüzden dönüştürücü.
Bu kitabı bitirdiğimde Bakara Suresi’ne bakışım tamamen değişmişti. Sadece okunan değil, yaşanması gereken bir sure olduğunu bir kez daha fark ettim.
Bu kitabı bitirdiğimde şunu hissettim:
Bakara Suresi insanı değiştirmeye talip bir sure.
Okudukça değil, yaşadıkça tamamlanan bir yolculuk…
Kalbe dokunan her ayet için şükürle.
“Allah hiçbir kimseye gücünün yettiğinden fazlasını yüklemez.”
(Bakara, 2/286)
Serinin sonunda bu ayet kalpte çok başka bir yere oturuyor.
Yük sandıklarımız, aslında bizi büyüten imtihanlar.
Bakara Suresi insanı zorlayan ama sonunda umutla ayağa kaldıran bir reh