Cemâlin bir beyit gibi düşer gönlüme,
Bakışın şerh ister, okunur hece hece.
Gözlerin ki kaderin en latif imzası,
Aşk bile edep öğrenir sende, sessizce.
Geceye sen düşüyorsun, tenime o sıcaklığın,
Sanki dünya susuyor, bir tek biz konuşuyoruz.
Ruhumu benden alan o efsunlu dudakların,
Aşkın en saf halini fısıldıyor ruhumuza.
Bir dokunuşunla başlar kalbimde ihtilal,
Zaman durur, erir avuçlarımda zaman.
Gözlerinde kaybolmak ne güzel bir ihtimal,
Seninle can buluyor içimdeki o her an.
Öyle bir yangın ki bu, külü bile huzur kokan,
Tenimde izi kalan, ömrüme ömür katan.
Gülüşün cennet bahçesi, bakışın canımdan vuran,
Bir ömür sende kalayım, mühürlensin zaman...
Reklam
Hiç beklemediğim bir anda...
yolum sana düştü...
Ne seni arıyordum,
ne de böyle bir his vardı içimde...
ama bir bakışın
her şeyi değiştirdi...
Kalabalığın içinde
neden sadece sen... bilmiyorum...
ama içim,
hiç tereddüt etmeden seni seçti....
Bu bir başlangıç gibi değildi....
sanki çok önceden yarım kalmış bir şey
yerini buldu...
Zaman da şaşmadı bu kez...
ne erken, ne geç... tam içimde bir boşluk varken sen geldin...
Ben seni tanımıyordum...
ama kalbim, çoktan tanıyordu...
Sen olmadan bu sokaktan kaçıncı geçişim, saymadım. İçtiğim günleri saydığım kadar bunu saymadım, sayamadım. Çünkü bu sokaktan bir defa yanımda sen geçtin. Ve ben her geçişimde o bir defaya çarpıyorum. Sert bir kayaya çarpar gibi. Ayağım takılıyor, sendeliyorum.
Kaç defa bu sokaktan geçip sana çarpmam gerekiyor seni bana geri getirmek için, bilmiyorum. Matematiğim yetmedi buna. Sadece bekliyorum seni. Belki gelirsin diye. Belki bir gün aynı sokakta, ortak anılarımızın arasında karşılaşırız diye. Bir umutla yaşıyorum. O umut, yaşamama sebep oldu.
Ama ben kendimden geçeli çok oldu. Sana anlattığım enerjiyi bulamıyorum artık. Yeni aldığım çorabı, pijamayı, gün içinde yaşadıklarımı, Eren'le başımdan geçenleri sana anlatamıyorum. Yine de sanki bir gün anlatacakmışım gibi fotoğraflar çekiyorum, günlük tutuyorum. Bugün de onlardan biri.
Aslında sana anlatamayacağımı biliyorum. Her şeyin farkındayım. Gerçeklerle yüzleşiyorum. Ama gözümdeki perde hâlâ bütün gerçekleri örtmeye devam ediyor.
Doksan gün geçti. Yirmi yedi günde sana alıştım ama doksan günde seni unutamadım. Unutmayı çok istedim. Yapamadım. Çünkü bana çok iyi gelmiştin. Hiç kimse yanımda yokken sen vardın.
Belki sana anlatacak hikâyelerim olsun, sana anlatacak esprilerim olsun diye yaşıyorum. Hâlâ aktif hayatıma devam ediyorum. Bugün darbuka gösterim vardı, bisiklet sürdüm. Çok komikti. Bunu görmen lazımdı. O videoları birlikte izleyip kahkaha atmamız gerekiyordu. "Alper, bak başıma ne geldi" demem gerekiyordu. Ama anlatamıyorum işte.
Ne zamana kadar sana günlük yazacağımı bilmiyorum. Ne zamana kadar senin olmadığın ama olmanı istediğim her anın fotoğrafını çekeceğimi de bilmiyorum. Ne zaman senden vazgeçeceğimi hiç bilmiyorum.
Cahilim bu konuda. Gözlerin, gülüşün, bana bakışın beni cahilleştirdi.
Ben hâlâ seni
Bilseydim bu yolun sonu uçurum,
Aklımın ucundan geçirmezdim seni.
Kendi ellerimle ateşe yürürüm,
Bilseydim bir an bile sevmezdim seni.
Gözlerin bir deniz, bakışın hile,
Düşürdün ömrümü bitmez bir dile.
Çekeceğim varmış bu kadar çile,
Bilseydim kalbime dinletmezdim seni.
Gülüşün sahteymiş, sözlerin yalan,
Gönül bahçemde yok şimdi sağ kalan.
Geriye sadece bir enkaz olan...
Bilseydim ruhuma işlemezdim seni.
Yorulmazdım böyle her gece dertten,
Vurmazdın sen beni en zayıf yerden.
Vazgeçmek zor derler candan ve serden,
Bilseydim ömrüme eklemezdim seni.
Hiç beklemediğim bir anda yolum sana düştü..
Ne seni arıyordum,ne de böyle bir his vardı içimde..
Ama bir bakışın her şeyi değiştirdi..
Kalabalığın içinde neden sadece sen bilmiyorum ama içim hiç tereddüt etmeden seni seçti..
Bu bir başlangıç gibi değildi sanki çok önceden yarım kalmış bir şey yerini buldu..
Tam içimde bir boşluk varken sen geldin..
Sanki kalbim seni çoktan tanıyordu..
Reklam
Reklam