Diyorsunuz ki yanılıyorsun.
Belki de öyledir, ne diyeyim.
Lakin insan bazen bir hayale tutunur,
Bir ışık görür karanlıkta, ona yürür giderim.
Ben onda bir seda duydum,
Gönlüme değen ince bir nida duydum.
Bu evin duvarlarında hiç yankılanmamış,
Sessiz gecelerime umut taşımış bir dua duydum.
Şüpheyle geçti nice günüm,
Dertle sınandı gönlüm.
Bir kere olsun inanmak istedim,
Belki de bu yüzden ona yöneldi ömrüm.
Bazı yanlışlar bile güzeldir,
İnsanı hayata bağlayan izlerdir.
Ve eğer bu bir düş ise sevgiye dair,
Ben o düşte bile buldum kendime bir sahil.
Korkma, yol uzun diye; menzil hayırsa adımlar yorulmaz.
Korkma, insanlar konuşur diye; doğru olan söz kaybolmaz.
Korkma, önüne engeller çıkar diye; emek verilmeden yuva kurulmaz.
Korkma, sabrın sınanır diye; güzel neticeler vakitsiz doğmaz.
Korkma, bazen rüzgâr sert eser; sonra yerini sükûta bırakır.
Korkma, herkes bir şey söyler; gönül yalnız hakikati taşır.
Korkma, yol meşakkatli diye; her adım insanı olgunlaştırır.
Korkma, yük ağır gelir diye; Rabb'im kuluna gücünü de ulaştırır.
Korkma, bu yolda zorluk da vardır, bekleyiş de vardır zaman zaman.
Korkma, bazen bir dua taşır insanı, bazen tükenmeyen bir iman.
Korkma, geceler uzasa bile ardından mutlaka doğar yeni bir sabah.
Korkma, temiz niyetle çıkılan yolları sahipsiz bırakmaz Rahman.
Korkma, bugün imtihan varsa yarın mükâfatı da vardır elbet.
Korkma, sevgi Allah içinse eksilmez gönüldeki muhabbet.
Korkma, her zahmet kendi içinde bir hikmet saklar nihayet.
Korkma, sabrın meyvesi huzur, huzurun adı ise sevgi.
Unutma
Ne yolun uzunluğu, ne zamanın sessizliği değiştirebildi içimdeki yeri.
Dün de sendin, bugün de sensin, yarın da sen olacaksın...
Bir zaman güzelliği gözlerde sanırdım,
Bir çift söz, bir yüz için ömrümü yorardım.
Meğer gönül gözüyle bakmayı bilmiyormuşum,
Sen bilmezsin belki ama her anımdasın,
Gecemde dua gibi, sabahımda sızısın.
Kalabalık içinde dalıp gidersem eğer,
Sanma ki uzaklaştım; aklımın tam yarısısın.
Bir yol görsem sonunu sana bağlar içim,
Adını anmasam da sensin her sevinç biçimim.
Dünyaya başka türlü görünür hâlim belki,
Ama sana dönük atar en sessiz yönelişim.
Yorulduğun günlerde omzun olmak isterim,
Kırılan gönlüne usulca dokunmak isterim.
Bir ömür sert geçse de üstümüzden rüzgârlar,
Ben sana her hâlimle huzur olmak isterim.
Öyle geçip giden bir heves değil sevgim,
Zamana yenilmeyen en derin emelim.
Bir gün “iyi ki” diyeceğin bir yuva kurup
Gözlerine bakarken yaşlanmak isterim.
Ve bil ki güzelim, değişse de çağlar,
Kalbimde eksilmeyecek sana ait baharlar.
Ben seni bir gün değil, her gün seçiyorum;
Kalbim en çok, sana aitken huzur buluyor.