Şükürler olsun Rabbime, verdiği her nimete,
Gönlümüze düşen huzura, kalpteki sohbete.
Bir lokma ekmeğe dahi bin hamd ile bakarız,
Nasip ettiği her şeye, razı olup yaşarız.
Şükür olsun içimizde yeşeren iman sevgisine,
Karanlıkta yol gösteren ümit dolu sesine.
Düşsek bile kaldıran o rahmetli nefese,
Hamd ederiz her daim, verdiği güzel hisse.
Şükür olsun gelen güne, açan her bir sabaha,
Şükür olsun gönlümüzde eksilmeyen duaya.
Biliriz ki her nasibin bir hikmeti gizlidir,
Rabbimin takdir ettiği her şey güzelcedir.
Varlıkta da şükrederiz, yoklukta da ey Rabbim,
Sen yazdıysan hayır vardır, buna inanır kalbim.
Binlerce hamd yükselsin dilimizden göklere,
Şükür olsun ömrümüze, nasibimize, günlere.
Reklam
Kırgınlıklar uğrayabilir kapımıza,
Misafir gibi gelsin ve gitsin.
Bir dakikadan fazla sürmesin küskünlüklerimiz,
Gönlümüz kırgınlık bilmeden barışsın.
Sohbetimiz hiç eksilmesin evimizden,
Bir çay deminde başlayan sözler geceye uzansın.
Sessizlik bile yan yana huzur olsun bize,
Kalplerimiz konuşmadan da anlaşsın.
Ne zorluklar sevgimizi eksiltsin,
Ne zaman muhabbetimizi yorsun.
Huzurumuz tükenmeyen bir kandil gibi,
Yıllar geçse de aynı sıcaklıkla yansın.
Öyle bir evlilik nasip olsun ki bize,
Kırgınlığın kısa, sevginin uzun olduğu,
Kapısından huzurun eksik olmadığı,
Ömrün sonuna kadar "iyi ki" dediğimiz bir yuva olsun.
Bir zamanlar evlilik denince içime bir sessizlik çökerdi,
Yol uzun, yük ağır diye gönlüm ürkerdi.
Meşakkat derdim adına, zahmet derdim her hâline,
Diyorsunuz ki yanılıyorsun.
Belki de öyledir, ne diyeyim.
Lakin insan bazen bir hayale tutunur,
Bir ışık görür karanlıkta, ona yürür giderim.
Ben onda bir seda duydum,
Gönlüme değen ince bir nida duydum.
Bu evin duvarlarında hiç yankılanmamış,
Sessiz gecelerime umut taşımış bir dua duydum.
Şüpheyle geçti nice günüm,
Dertle sınandı gönlüm.
Bir kere olsun inanmak istedim,
Belki de bu yüzden ona yöneldi ömrüm.
Bazı yanlışlar bile güzeldir,
İnsanı hayata bağlayan izlerdir.
Ve eğer bu bir düş ise sevgiye dair,
Ben o düşte bile buldum kendime bir sahil.
Korkma, yol uzun diye; menzil hayırsa adımlar yorulmaz.
Korkma, insanlar konuşur diye; doğru olan söz kaybolmaz.
Korkma, önüne engeller çıkar diye; emek verilmeden yuva kurulmaz.
Korkma, sabrın sınanır diye; güzel neticeler vakitsiz doğmaz.
Korkma, bazen rüzgâr sert eser; sonra yerini sükûta bırakır.
Korkma, herkes bir şey söyler; gönül yalnız hakikati taşır.
Korkma, yol meşakkatli diye; her adım insanı olgunlaştırır.
Korkma, yük ağır gelir diye; Rabb'im kuluna gücünü de ulaştırır.
Korkma, bu yolda zorluk da vardır, bekleyiş de vardır zaman zaman.
Korkma, bazen bir dua taşır insanı, bazen tükenmeyen bir iman.
Korkma, geceler uzasa bile ardından mutlaka doğar yeni bir sabah.
Korkma, temiz niyetle çıkılan yolları sahipsiz bırakmaz Rahman.
Korkma, bugün imtihan varsa yarın mükâfatı da vardır elbet.
Korkma, sevgi Allah içinse eksilmez gönüldeki muhabbet.
Korkma, her zahmet kendi içinde bir hikmet saklar nihayet.
Korkma, sabrın meyvesi huzur, huzurun adı ise sevgi.
Unutma
Ne yolun uzunluğu, ne zamanın sessizliği değiştirebildi içimdeki yeri.
Dün de sendin, bugün de sensin, yarın da sen olacaksın...
Reklam