Hayatın, insanlığın çoğunluğu için, içtenlikle yaşanması gereken bir mutluluk değil, baskılar ve cezalarla ve inanılması gereken yalanlarla yapılmış dar bir alanda, sürekli bir rol yapma hali olduğunu, ilk bu sıralarda sezmeye başlamış olmalıyım.
Kahrolsun Dostoyevski kitabı benim çok merak ederek okumaya başladığım bir kitaptı. Resul’ün Raskolnikov ile olan çatışması, düşüncelerindeki tutarsızlık, hayatına yöne verişi ve çoğu şeyin merkezinde Dostoyevski’yi görmesini okumak gerçekten ilgi çekiciydi. Ama tekrar okur muyum bilmiyorum, sonu beklediğim gibi bitmedi ve yeterince tamamlanmış hissetmiyorum. Yine de yazarımızın emeğine sağlık Kahrolsun Dostoyevski