Filozoflar ona gerçeği aramak sevgisini bir türlü vermemişlerdi; ama şairler bütün gençler gibi onu da sarmıştı.O da bütün gençler gibi şairlerle coşmuş, iyi bir insan olmak, çalışmak dünyada bir iz bırakmak isteğini duymuş, kalbinin hızla attığı günlerde o da coşkun sözler söylemiş ,mutlu gözyaşları dökmüştü. Zekasıyla duygularının birleştiği zamanlar olmuş, uyuşukluktan kurtulup var gücüyle yaşamak sevdasına kapılmıştı.
İlya İlyiç hiçbir zaman güzel kadınlara tutulmamış, sürekli olarak hiçbir kadının esiri yada hayranı olmamıştı.Bunun nedeni de daha çok, böyle bir bağlanmanın doğuracağı zahmetler,külfetlerdi.