Ebû Hureyre radıyallahu anh der ki: “Resûlullah Aleyhissalâtu Vesselâm’ın ashabı arasında İbnu Amr hariç, benden daha çok hadis bilen yoktu. (Onun beni geçmesi şuradan ileri geliyordu:) O hadisleri yazıyordu, ben ise yazmıyordum.”
Kaleme ve yazıya yemin edilerek hem okuma yazmanın, ilim öğrenme ve öğretmenin faziletine dikkat çekilmiş hem de bu işin yüceliği ilân ve i’lam edilmiştir.
“Kim iyi bir çığır açarsa, bununla amel edenlerin ecri kadar ecri bu çığırı açan alır. Kötü bir çığır açan da bununla amel edenlerin günahı kadar günahı yüklenir.”