Modern kapitalizm istek,arzu, tamahkârlık ve mülkiyeti kamçılıyor, insanların tutku ve beklentilerini uyarıyor.
Öncelikle yeterince çalışırsa herkesin sahip olabileceğini ve başaracağını vurguluyor. Daha sonra kazanamama/başaramama halini bir utanç, kişisel aşağılanma, bir yetersizlik hali olarak tanımlıyor.
İnsanlık, tarihin bu diliminde, bu denli acımasız bir barbarlığa nasıl olup da sessiz kalıyor?
Eli kanlı, alçak ruhsuz katiller nasıl bir utanmazlıkla bebeklerin üzerine kimyasal silahlarını yağdırıyor ve dünyayla alay edebiliyorlar?
Bu hayâsız saldırı insanlık için yeşerttğimiz, içimizde koruyageldiğimiz umutları da hedef alıyor.
Sen ol ki incinmemeyi başar. Sen ol ki, inciten senin yüzünde yeni bir hayatı okusun. Ol ki öfkeden oklar saplanmasın ruhuna, intikam esir olmasın seni.
İnciten ne yaptığını bilmiyor ama, bak sen biliyorsun.
Bırak kin kindarların, hınç zalimlerin, kötülük kötü kalplilerin olsun.