Kral Karlosun Venedik doçu ve Papanın yardımıyla karşımıza çıkarttığı donanmanın yarısı deryanın dibini boyladı. Bu donanma güya Akdenizi elimizden alacak, birçok ülkelerimizi bizden koparacaktı. Hatta kafir hükümdarları, hangi Türk ülkesinin hangi hükümdara ait olacağını kararlaştırmışlar, hakanımızın ülkelerini hayallerinde paylaşmışlardı.
Sayfa 81 - Preveze’de zafer
İstanbul Tersanesinin şöhreti dünyayı tutmuştur. Ancak gözle görüp içine girmedikçe, azametinin derecesini takdir edememiştim. Böyle bir tersane, bu kadar zengin bir devletle her şey yapmak ve Tanrının izniyle başarmak mümkündü. İbrahim Paşa’ya, henüz keşfedilen Yeni Dünya (Amerika)’ya sefer düzenlesek istifade edeceğimizi de söyledim. Fakat uzak denizlerde işimiz olmadığını, Akdeniz’e ve Hint denizlerini tutmamızın yeterli olduğu cevabını verdi, müsade etmedi.
Sayfa 74
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dünyanın en büyük donanmasının başına geçtiğim için sonsuz bir sevinç içindeydim. Bu öyle bir donanmaydı ki, cümle Frengistan’ın donanmaları birleşse alt etmek kabil olmazdı.
Sayfa 73
Diğer taraftan İspanya kralı Karlos:
“Krallar içinde maskara oldum, amiral ve kumandanlarını azarlıyor, hiçbirinin bizimle başa çıkamadığına yanıp yakılıyordu. Mecliste bulunan Cenevizli Amiral Andrea Doria, hükümdarın önüne diz vurup:
“ Müsterih olun efendimiz,” dedi; ben tez zamanda gidip “barbaros” dedikleri din düşmanını zincire vurur, huzurunuza getiririm.”
Bunun üzerine Kral Karlos’un yüzü güldü. Andrea Doria’ya gayetle itimadı vardı.
Bu yılda Cezayir şehri ve çevresindeki bütün yetim ve fakir oğlancıkları ve gelinlik kızları toplattım. Oğlancıkları sünnet ettirip, kızları evlendirdim. Her birine ihsanlarda bulundum. Evsiz olanlara ev verdim. İşsiz olanları işe koydum. Cenabı Hak, hayır yolunda sarf edilen her emeğin ve servetin karşılığını fazlasıyla ihsan buyurur. Bunu bizzat ben hayatım boyunca tecrübe ettim. Hayır yolunda ne kadar servet harcadımsa tez zamanda Allah, birkaç mislini ihsan eyledi.
Sayfa 65
Vaktiyle İspanyollar, Cezayir şehri camilerinden ezan okunurken, minareleri topla nişan alıp yıkarlardı. Bu işi keyif için yaparlardı. Biz Cezayir’e yerleşince bu eğlencelerden vazgeçmişler ve buna gayetle üzülmüşlerdi. Nice minare yıkan ve nice müezzinin kellesini uçuran topçubaşını huzuruma getirttim:
“Bre kafir” dedim. “Keskin nişancı imişsin. Bir gülle ile bir minare yıkarmışsın. Gör şimdi top atışı nasıl olurmuş!”
Onu bir topa koyup deryaya attırdım.
Sayfa 61