Barış Doğan
@barisdogan17
İnsan ölümüne yakın, çocukluğunu anımsıyor.
Tatar Çölü'ne ithafen
Varlığı yokluğu geleceği gelmeyeceği meçhul herhangi bir şey için vakti feda etmek insanın intiharıdır.
Yine de zaman, gitgide daha hızlı bir biçim de akıp gidiyordu; sessiz ritmi yaşamı parçalara ayırıyor, insan geriye bir göz atmak için bile duramıyordu. “Dur! D u r!” diye bağırmak istiyor ama sonra bunun hiçbir yararı olmadığının farkına varıyordu. Her şey, insanlar, mevsimler, bulutlar, her şey kaçıp gidiyordu; insanın taşlara, bir kayanın tepesine asılması da yararsızdı, yorulan parmaklar gevşiyor, kollar, cansız bir şekilde düşüyor ve insan kendini bu çok yavaşlamış gibi görünen ama hiç durmayan ırmağa kapılmış buluveriyordu.
Barış Doğan
, bir kitap okuduPuan vermedi·144 syf.·
3 günde okudu
·Okunma: 10 Ocak 2024 18:00
·2024 3. kitabı
