Soyut modern sanatın Sovyetler Birliği’ne karşı bir propaganda aracı olarak kullanıldığı iddiası bir komplo teorisi değil, tarihsel bir gerçektir. 1950'li ve 60'lı yıllarda CIA, Kültürel Özgürlük Kongresi (Congress for Cultural Freedom) aracılığıyla Jackson Pollock, Mark Rothko ve Willem de Kooning gibi soyut dışavurumcu sanatçıları gizlice fonladı ve destekledi.
Buradaki stratejik amaç şuydu:
"Özgür Dünya" İmajı: Sovyetler Birliği'nin katı "Toplumcu Gerçekçilik" anlayışına karşı, Batı'nın sınırsız bireysel özgürlüğünü ve sansürsüz yaratıcılığını soyut sanat üzerinden küresel bir vitrine taşımak.
Entelektüel Hegemonya: Avrupa sol entelektüellerinin Moskova'ya olan sempatisini kırmak ve modernizmin merkezini Paris'ten New York'a taşıyarak kültürel üstünlüğü ele geçirmek.
Hep bir kültürel hegemonya kurma arzusu ile başlıyor, bu siyonist, faşist, nazist, new deal ülküler.
Klasik sanatta yetenek, işçilik ve estetik uyum doğrudan eserin kendisinde tezahür ederken; çağdaş sanatın önemli bir kısmında eserin değeri, etrafına örülen küratör metinlerine ve entelektüel "açıklamalara" (derslere) bağımlı hale gelmiştir.
Bugün üst düzey çağdaş sanat piyasasının işleyiş biçimi, estetik bir arayıştan ziyade serbest piyasa kapitalizminin kurallarıyla açıklanıyor:
Vergi Muafiyetleri ve Serbest Limanlar:
Zengin yatırımcılar, yüksek meblağlara aldıkları çağdaş sanat eserlerini vergiden muaf serbest limanlardaki depolarda saklıyor. Eserlerin manipülatif ekspertiz raporlarıyla değerleri şişiriliyor, ardından müzelere bağışlanarak devasa vergi indirimleri alınıyor. Bu durum, piyasayı bir nevi "meşru" kara para aklama ve servet transferi mekanizmasına dönüştürüyor.
Hristiyan sanatının (özellikle Rönesans ve Barok dönemleri) insanlık tarihinin en muazzam estetik, figüratif ve teknik
Bu Youtube Kanalına Abone Olun, Değişimi Yaşayın!
youtube.com/@muherdmusicoff...
Barok müziğiyle artık daha hevesle okuyacaksınız kitaplarınızı! 🎻🥁
Reklam
Odaklanmayı Artıran Müzik Türleri
Klasik müzik (özellikle barok dönem): Bach, Handel veya Vivaldi gibi bestecilerin eserleri düzenli ritim ve uyumlu melodilerle dikkat toplamaya yardımcı olur.
Lo-fi hip hop / chillhop: Tekrarlayan ritimler ve düşük tempolu melodiler, zihni sakinleştirip uzun süreli konsantrasyonu destekler.
Ambient / doğa sesleri: Yağmur, dalga, kuş cıvıltısı gibi doğal sesler stres hormonlarını azaltabilir.
Film müzikleri / enstrümantal soundtrackler: Epik olmayan, daha sakin parçalar motivasyonu artırırken dikkat dağıtmaz.
Anthony van Dyck, 17. Yüzyıl Barok resminin önemli isimlerinden biri. 21 yaşındayken İncil’de geçen ve içinde ihtiras, zaaf, iktidar hırsı, ve bol miktarda kurnazlık bulunan; Samson ve Delilah‘ın hikayesini resmetti.
Baroğun özelliği, sonsuza giden kıvrımdır. Barok, her şeyden önce, kıvrımları iki yöne göre, sonsuzluğun iki katı varmışçasına iki sonsuzluğa göre farklılaştırır: maddenin ikili-kıvrımları ve ruhtaki kıvrımlar”
Barok dönem, insanı nasıl altın varaklara boğduysa; 2021-günümüz dönemi, herkesi sahte mindfulness psikozuna boğdu. Herkes "öz-değer"ini cilalamakla meşgul, kimsenin "birlikte var olma" refleksi kalmadı. Komünite olmak bitti kardeşim. Kapattık. Dağıldık. Empati, yerini kişisel konfor alanlarına bıraktı. Artık kimse bir kavganın ortasında kalmak istemiyor; küsleri barıştırmak bir tür duygusal "işçilik" sayılıyor. Ortam gerginleşince kimse araya girmiyor; herkes "benim huzurum bozulmasın" naralarıyla Uber çağırıyor. Trafiğe bile razı; yeter ki duygusal kaos momentumuna kapılmasın. Aman ha! Ruhumuzun derinliklerinde bir yer çatırdamasın!
(Kafa/135)
Reklam
Reklam