Puan vermedi·256 syf.·
2026 409. kitabı
Rönesans ile zirveye ulaşan İtalyan şehir devletlerinin (Venedik, Floransa, Milano vb.) kültürel gücü, sanatın gelişimi ve zamanla bu gücün nasıl zayıflayarak çöküşe geçtiği anlatılır.
Avrupa'yı Şekillendiren Model: İtalya'nın yalnızca bir coğrafi bölge değil, aynı zamanda Avrupa medeniyetinin yönünü çizen bir "model" olarak nasıl rol oynadığı gözler önüne serilir.
Siyasal ve Ekonomik Yapı: Dönemin siyasi karmaşası ve dönemin entelektüel/tarihi dinamikleri mercek altına alınır.
İtalya, sanat tarihindeki üç büyük akıma öncülük etti: Rönesans, Maniyerizm ve Barok. Dünya tarihinde tamamen şaşırtıcı ve benzersiz olan bu “altın çağı” bugünün merceğinden incelemek; parçalanmış, çok yönlü ve ilk bakışta çelişkili bir tarihi, belirli bir tarihsel döneme olduğu kadar mevcut gerçekliğimize de hitap eden tek bir birleştirici anlatıda toplamamızı sağlar. Fernand Braudel’in İtalyan Modeli’nde başardığı şey budur.
Braudel, İtalya’nın olağanüstü kültürel gelişimi sırasında sanat, bilim, politika ve ticaret arasındaki karmaşık etkileşimi inceliyor; İtalyan toplumlarının siyasal karmaşıklığı ve yaşanan muazzam kapitalist yayılmanın mantığı içinde, bu sürecin nüanslarını titiz ve özgün bir yöntemle aktararak, sanat tarihindeki büyük anların nasıl ortaya çıktığını.
, Yayıldığını ve kaybolduğunu anlamaya çalışıyor. İtalyan Modeli, İtalya’nın 1450’den 1650’ye kadar süregelen ihtişamını ve çöküşünü gözler önüne seriyor. 
İtalyan Modeli
Yazar
Fernand Braudel'in kalemimden okuduk..
İtalyan Modeli
YazarFernand Braudel'in kalemimden okuduk..
Gerçek Lestat Sahneye Çıktı! Rock Yıldızı Vampiri AnlamakDuygu ve Düşünce
Mild spoiler içerir
Adamımın vizyonu, tutkuları, aşka ve hayata olan açlığı koca bir şaka!!
O barok, aşırı, teatral, “ben varım ve bunu herkes bilecek” enerjisi inanılmaz keyifli.
Adam karanlıkta pineklemek yerine gidip rock yıldızı oluyor, kuralları falan asla takmıyor.
O HER ÇAĞDA KENDİ DEVRİMİNİ YAPMAK ZORUNDA ! MİZACI BU! DURDURULAMAZ !
Bu arada Lestat red flag mi yoksa black flag mi hımm,Lestat kendi bayrağını kendi tasarlamış, üstüne de 'ister sev ister öldür' yazmış. bence. Zaten adamın sevme huyu da bambaşka bir seviye. Lestat öyle uslu uslu sevecek biri değil; sömürürcesine, karşısındakinin tüm güzelliğini içine çekercesine, yok etmek ister gibi seviyor. Tam bir haz, estetik ve tutku adamı.
Dünyayı o ikonik "Savage Garden" (Yabanıl Bahçe) felsefesiyle görüyor; yani hayat aslında kurallardan, ahlaktan yoksun, tamamen vahşi ve estetik bir bahçe. Ve o bahçede hayatta kalmanın tek yolu da güzelliği sömürmek.
Ama tüm bu devasa gücün arkasında aslında yalnızlığa asla tahammül edemeyen, tek kalmaktan ölesiye korkan biri var. Cinsiyet, zaman, kural tanımadan, birilerini yanında tutmak için gerekirse her şeyi riske atabiliyor. Dışarıdan tam bir arsız ama içi aslında yalnız kalamayan, sadece anlaşılmak ve sevilmek isteyen o adam bizim Lestat.
Kitap aynı zamanda 80’ler pop kültürüne, queer özgürleşmeye ve “ölümsüz olup da hala genç ölmek” arzusuna muhteşem bir aşk mektubu.
Ben bu kitabı çok eskiden okumuştum aslında. Şimdi dizinin 3. sezonu geldiği için bir reread ihtiyacım vardı ve onun o deli enerjisini o kafasının içini ne kadar çok özlediğimi fark ettim.
İlk kitapta Louis’nin o melankolik dünyasından Lestat’ı hep biraz zalim ve bencil dinlemiştik ama hikayenin asıl yüzünü öğrenmek için elbette ki vampirin şarkısı..
Reklam
Don Kişot /İnceleme/Edebiyat
Puan vermedi·520 syf.·
2026 183. kitabı
Hayallerimizin peşinden giderken toplumun bize dayattığı o "akıllıca" gerçekliklere ne kadar direnebiliriz? Miguel de Cervantes, feodalizmin çöküşüyle pusulasını kaybetmiş bir İspanya panoramasında, sadece geçmişin o içi boşalmış şövalyelik anlatılarını kuramsal bir parodiyle yıkmakla kalmıyor; delilik ile dâhilik arasındaki o kaygan zeminde insanın hakikatle kurduğu trajik bağı masaya yatırıyor Don Kişot adlı bu kurucu başyapıtında. Kitabın içine adım attığınız an, o klişe yel değirmeni anlatısının çok ötesine geçerek; metinlerarasılıkla örülmüş, yazarın bizzat kendi yarattığı karakterlerle tartıştığı, edebiyatta üstkurmacanın ilk muazzam deneyiyle baş başa kalıyorsunuz. Cervantes’in metindeki asıl dehası; idealizmin uçurumsal yalnızlığını temsil eden Don Kişot ile maddesel dünyanın sağduyusunu sırtlanan Sancho Panza’yı karşı karşıya getirmek değil, yolculuk ilerledikçe bu iki zıt kutbun birbirine nasıl dönüştüğünü —yani Kişotlaşan Sancho ile Sancholaşan Kişot'un o muazzam psikolojik derinliğini— metne yedirebilmesidir. Eser, ilk modern roman olmanın getirdiği o çok sesli yapısıyla, basit bir şövalye yergisinden ziyade, insanın kendi elleriyle inşa ettiği trajik yanılsamalara neden bu denli muhtaç olduğunu sorgulatan spoilersız bir varoluş manifestosu sunuyor. Yazar; dönemin engizisyon karanlığına ve toplumsal tek tipleştirmeye karşı kendi adalet yasasını yazmaya kalkan bu hüzünlü figürün fiyaskolarını öyle nüktedan ama bir o kadar da felsefi bir dille işliyor ki, sayfaları çevirirken her absürt hamlenin arkasında aslında erdemli kalma inadının o hırpalayıcı yükünü hissediyorsunuz. Bu kitap; popüler kültürün basitleştirdiği bir ikonun ötesine geçip Barok dönemin estetik kırılmalarını görmek isteyen edebiyat araştırmacılarına, gerçekliğin toplumsal bir uzlaşıdan ibaret
Sofie’nin Dünyası
Jostein Gaarder, felsefeyi geniş kitlelere sevdiren eserleriyle tanınan Norveçli bir yazar. Özellikle Sofie'nin Dünyası hem bir roman hem de felsefe tarihi anlatısı olarak dünya çapında büyük ilgi görmüştür. Genç bir kızın hikâyesi üzerinden düşünce tarihine kapı aralayan özgün bir yapıt.
Roman, Sofie Amundsen’in bir gün posta kutusunda bulduğu “Kimsin sen?” sorusuyla başlar. Bu gizemli mektuplar, onu Alberto Knox adlı bir felsefe öğretmeniyle tanıştırır. Sofie, Antik Yunan’dan başlayarak Sokrates, Platon, Aristoteles gibi düşünürlerden Orta Çağa, Rönesans’tan Aydınlanma Çağı’na kadar uzanan kapsamlı bir felsefe yolculuğuna çıkar. Ancak bu yolculuk yalnızca teorik değildir. Sofie zamanla kendi gerçekliğini sorgulamaya başlar ve aslında başka birinin yazdığı bir hikâyenin içinde olabileceğini fark eder. Bu hikâye içinde hikâye kurgusu, okuyucuyu da hikâyenin bir parçası haline getirerek gerçeklik ve kurgu arasındaki sınırları bulanıklaştırır.
Sofie’nin Dünyası, sadece felsefeye giriş yapan bir kitap değil aynı zamanda insanın kendini ve evreni sorgulama yolculuğunu anlatan gerçekten etkileyici bir roman. Okuyucuyu düşünmeye, sorgulamaya ve farklı bakış açıları geliştirmeye itiyor, üstelik bunu sade bir dille, zor gibi görünen fikirleri anlaşılır kılarak yapıyor. Açıkçası hem gençler hem de yetişkinler için ufuk açıcı bir deneyim sunuyor. Felsefeye ilgi duyan ya da yeni başlamak isteyen herkes için güçlü bir başlangıç noktası olacağını düşündüğüm bu güzel kitabı tüm kitap severlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
"En akıllı kişi neyi bilmediğini bilendir."
"Gerçek bir filozof hiçbir zaman 'hiçbir zaman' demez."
"Demek ki bir insan bir şeyi ne kadar unutmaya çalışırsa, bilinç altında onunla o kadar çok uğraşır."
"Barok dönemin tipik bir sloganı vardı: carpe diem.
Johann Sebastian Bach... büyük besteci, müzik tarihi ve kültürünün olmazsa olmaz yapı taşı. Bach müziği o kadar naiftir ki, pamuk gibi hissedersiniz ama bazı müzikleri de vardır dans etmek istersiniz. Barok dönemin en büyük ismi ve Barok dönemini kapatan besteci. Bach'ı yazmak, çalmak kolay değildir, kendim yıllardır gitar çalıyorum ama Bach bizim için de olmazsa olmazlardan, müziği çok keyifli ve zevklidir ama yapısı zordur. Hayatı çok çilekeş değil ama zorlu yollardan geçmiştir, bir besteciyi dinlemek için kilometrelerce yürümüştür. Kendi halinde ve sert bir adamdır, müziği ise müzik tarihinin en büyüklerindendir. Neyse Bach denilince çok konuşuyorum.
Bence kitap tam tatmin edici değildi, Barok dönemi anlamak için okunur vs diye yorumlar aldım ama bence öyle değil ve Bach'ı az da olsa tanımak için okunur ve bilinmeyen bazı bilgiler var. Ve birçok yerinde müzikal terimlerden bahsetmiş, bu da karşıdaki okuyucuyu yorabilir ama okunabilir elbette.
Bach'ı 7-8 kaynaktan okudum ve çalıştım, belki de bu yüzden tam dilediğimi alamadım.
Ama dediğim gibi, merakı olan okuyabilir.
-
Herkese keyifli okumalar diliyorum
Ünlü 17. yy İtalyan barok ressamı Artemisia Gentileschi'nin hayatını anlatan şiirsel bir eserdir bu kitap.
Babasının kıskanç karakteriyle Artemisia'nın üzerine kurduğu baskı, ressama perspektifi öğretme amacıyla yakınlaşan Agostina Tassi tarafından t*cavüze uğraması hayatının yönünü zorunlu tayin edecektir.
Kitapta bu olayın dava sürecine tanıklık ederiz. Kadın olarak hiçbir onurlu meslek grubunun kabul görmediği bir dönemde sonuç da elbette bu yönde alınan bir karardır. Sonrasında Artemisia'nın aklanması ve itibarının geri verilmesiyle adını tablolarda yüzyıllarca yaşatacağı bir hayat verecektir.
Ben ressamı tanımıyordum. Hiçbir ön hazırlığım olmadan arka kapağına dahi göz atmadan kitabı okumaya başladım. Yazarın eseri şiir ağırlıklı düzyazıyla karışık yazması hem hoşuma gitti hem dram hissiyatını başarıyla geçirdi. Olayların şokunu atlatamadan bitirdim tabi. Sonrasında ressamın tablolarını da inceleyince kafamda iyice oturdu. Bana iz bırakabildiği için kitabı ayrıca da sevdim ve size de tavsiye etmek istedim....
Reklam
Reklam