Ah, mutluluk ışığı sever, biz de dünyayı şen sanırız; ama sefalet kendini vakurca saklar, biz de sefalet yok sanırız.
Ve Bartleby burayı evi yapıyor; insanlarla dopdolu gördüğü bir yalnızlığın tek seyircisi -bir tür masum ve dönüşüm geçirmiş Marius, Kartaca'nın harabeleri arasında düşünceye dalmış!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
… ne feci bir kimsesizlik ve yalnızlık ortaya çıkıyordu burada! Yoksulluğu büyüktü; ama yalnızlığı ne kadar korkunçtu!
Ama yalnız görünüyordu, kainatta yapayalnız. Atlas Okyanusu’nun ortasında bir enkaz parçası. 
Vücuduna merhem olabilirdim, ama ona acı veren vücudu değil, kederli ruhuydu ve ruhuna ulaşamazdım.