"Ruhumu yakından incelediğini ve hiçbir şey bulamadığını söylüyordu, işte böyle sayın jüri üyeleri. Aslında ruhumun hiç olmadığını, hiçbir insanı duyguya sahip olmadığımı, hatta insanın ruhunu esirgeyen ahlak ilkelerinden bile yoksun olduğumu söylüyordu. "
"Bilmem. Belki her şeye rağmen ümit ediyordum. Bir mucize belki? Ama kendim için bir mucize beklemek niye? Ümit ediyordum, evet! Kırması en zor şey bu, belki de hala sahip olduğu tek şey olduğu için. Hiç olmazda buna tutunuyor, buna tutunuyor. Ama artık mucize de, ümit de kalmadı. Böylesi daha iyi. Çok iyi..."