Anlam niçin yaşadığımız ve neye inandığımızdır. En derin değerlerimizi temsil eder. Onu, denizden gelen şişenin içinde bir mektup alarak değil, kendi içimizden hayata kendi cevabımızı verebildiğimizde bulacağız. Gözyaşı ve alın teriyle. Aşk ile. Anlam, içine gömüldüğümüz sevgiden zuhur eder. Hayatın âşığı olmak, sevdiğimize tâbi olmakla mümkün. Teslim olmayı bilmek. Dalgayla birlikte akmak. Görmeyi ögrenmeliyiz, varlığa dikkat kesilmeyi ögrenmeliyiz.
Yoğun ve nüfuz edici bir bakışla günübirlik alışkanlıkların peçesi düşer ve dikkatimizi esirgediğimiz için sıradan gibi görünen olayların, aslında ne kadar mucizevi olduğunu fark ederiz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Canı yanan çocuk annesine bakar, teselli ister. Bir göz teması, bir teselli cümlesi. Sonra büyürüz. Etrafta fazla kimse kalmaz. Olgunluk artık, canımız yandığında kendi kendimize teselli verebilmek, "içimizdeki çocuk"un başını okşayabilmektir. Çocuklukta mahrum kaldığımız şeyler, hayat çizgimizi etkiler belki ama tayin etmez. Yetişkinlikte seçimlerimiz bize aittir. Hayatımız, çocuklukta bulduğumuz veya bulamadığımız şeyi neye dönüştürdüğümüzle belirlenir.
Yeterince çabalamadan, uğraşıp didinmeden, sakın kader demeyelim.