Kitabın son sayfalarını okurken aklımda Nazım Hikmet’in çok sevdiğim bir şiiri belirdi. Sanki Martin Eden için yazılmış gibi.
Hasret
Denize dönmek istiyorum !
Mavi aynasında suların: boy verip görünmek istiyorum !
Denize dönmek istiyorum.
Gemiler gider aydın ufuklara gemiler gider !
Gergin beyaz yelkenleri
Doldurmaz keder.
Elbet ömrüm gemilerde bir gün olsun nöbete yeter.
Ve madem ki bir gün ölüm mukadder;
Ben sularda batan bir ışık gibi
Sularda sönmek istiyorum !
Denize dönmek istiyorum !
Denize dönmek istiyorum !
Martin EdenJack London · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2025135,1bin okunma
“Ne çok uyuduğunu ve buna rağmen ne çok uyumak istediğini fark etti. Halbuki eskiden uykudan nefret ederdi. O zamanlar uyku, hayatının kıymetli anlarını çalıyordu. Yirmi dört saatte dört saat uyku, dört saatlik hayatın elinden alınması demekti. Nasıl da çok görürdü uykuyu! Oysa şimdi çok gördüğü şey hayattı artık. Hayat güzel değildi; tatsızdı, acıydı. En vahimi de buydu. Yaşamayı arzu etmeyen bir hayat, sona erme yoluna girmiş demektir.”
Sayfa 470 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu