Bazen bir şey istersin o amaç için gidersin ancak yapamazsın nedenler engeller. Bu da sadece bize bağlı olmadığını açıkça gösteriyor. Tanrıya karşı yazılmış kitap yazarları nedense çok ahmak oluyor.
Uykusuz bir gecenin sonu gelmiş, işte sabah olmuştu sonunda. Karmaşık düşencelerin içinde kaybolmuştum yine. Birden, güzel bir türkü sesi ilişti kulağıma. Pencereyi açtım, sokak bomboştu. Hafif bir rüzgar esiyordu. Havada grinin farklı tonları insanı kasvete sürüklerken, caddenin içerisinde kaybolan sarının o güzel tonlarıyla, yeşilin solmuş rengi insana garip bir huzur veriyordu.
Kocaman çınar ağacının ardında onu gördüm sonra. Soğuk havaya aldırmadan işini yapıyor, bir yandan da o güzel sesi kulaklarımdan ruhumu yakalıyordu. Doğanın terk ettiği o mucize ellerinden geçerken kim bilir ne hayaller de aklından geçiyordu.
Camda kendimi gördüm sonra. Gözlerimdeki şişlik burdan bile fark ediliyordu. Hayata tutunmak ne zordu. Ama bazı insanlar bunu başarabiliyorlardı. İşte biri oradaydı, tam karşımda...