Kral Kaybederse Roman İncelemesi
Gülseren Budayıcıoğlu’nun Kral Kaybederse adlı romanı, ilk bakışta bir aşk ve aldatma hikâyesi gibi görünse de, aslında narsistik kişilik örüntüsünü, çocukluk travmalarını ve ilişkilerdeki bağımlılığı ele alan psikolojik bir romandır. Yazar, gerçek danışan öykülerinden ilham alarak kurguladığı bu eserde “güçlü görünen insanın içindeki kırılgan çocuğu” anlatır.
Romanın temel konusu
Romanın merkezinde Kenan vardır. Yakışıklı, başarılı, zengin ve kadınların büyük ilgi gösterdiği bir adamdır. Kendisini adeta “kral” gibi görür. Ancak bu güçlü görüntünün altında, çocukluğunda annesi tarafından aşırı yüceltilmiş, babasıyla sağlıklı bağ kuramamış ve gerçek sevgi yerine hayranlıkla beslenmiş bir kişilik yatar. Bu nedenle yetişkinlikte kadınları sevilecek insanlar değil, kendisini besleyen aynalar olarak görür.
Roman ilerledikçe Kenan’ın hayatı yavaş yavaş çökmeye başlar. İş hayatındaki kayıpları, ilişkilerindeki kırılmalar ve sonunda yalnız kalışı, onun “kral” kimliğinin parçalanmasına neden olur.
Karakter analizi
Kenan
Kenan romanın en güçlü karakteridir.
Onun en belirgin özellikleri:
* Kendini herkesten üstün görmesi
* Sürekli beğenilme ihtiyacı
* Empati eksikliği
* Kadınları elde edilmesi gereken birer “başarı” olarak görmesi
* Terk edilmeye karşı yoğun korku
Roman boyunca Kenan’ın aslında özgüvenli değil, özsaygısı kırılgan bir insan olduğu anlaşılır. Dışarıdan güçlü görünse de, başkalarının hayranlığı olmadan kendini değerli hissedemez.
Fadi
Romanın en etkileyici karakterlerinden biridir.
Çocukluğu yoksulluk ve sevgisizlik içinde geçmiştir. Bu yüzden Kenan’ın gösterdiği küçük ilgi bile onun için büyük bir sevgiye dönüşür.
Tolstoy'un Hayat Üzerine Düşünceler, bir çırpıda okunup geçilecek bir kitap değildir. Tolstoy’un dili yer yer öğretici ve ağır gelebilir çünkü yazar size bir hikaye anlatmaz, adeta bir filozof gibi kavramları didikler, argümanlar sunar ve sizi kendi vicdanınızla baş başa bırakır.
Kitabın ana sorusu "İnsan nasıl yaşamalı ve gerçek yaşam nedir" diye sorar.
Tolstoy insanın sadece fiziksel arzularını tatmin ettiği süreci "hayvansal varoluş" olarak görür. Gerçek yaşam ise bencillikten sıyrılıp akılsal bilince ve evrensel sevgiye ulaşıldığında başlar.
Kitabın bir diğer konusunda gerçek sevgiyi anlatır. Sevgi, hiçbir karşılık beklemeden tüm saf sevgisini vermesidir.
Bunu anlayabilen bir insan ölüm korkusunu da yener çünkü bedeni ölsede geriye kalan ruhu bir anlam içinde kalacak. Eserin dili ise ağır, sorgulayıcı ve derin bir anlatıma sahiptir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kusursuz Spoiler Sonunu Anlamayanlar Buraya
Baştan söyleyeyim bu yorum kitabın sonunu anlamayanlar için özel olarak hazırlanmış spoiler içeren bir yorum olacaktır.
Bu yorumu okuyorsanız zaten konusunu biliyorsunuzdur. Ben kitabin sonundan başlayacağım yorumlamaya çünkü kimse anlamamış. Eylül karakteri sayfalarca katman katman işlenmiş psikolojik derinliği olan bir karakter. Basitçe manipülasyona uğrayan ve sinirleri bozulan bir karakter demek haksızlık olur. Kitabın sonu yoruma açık bırakılmış evet ama bence kitabın içine serpiştirilen psikolojik bilgiler ve özellikle Eylül'ün kendi kendini camda gördüğü o sahne bize çok şey anlatıyordu. İnci karakteri ne kadar masum değilse Eylül de masum değildi ve İnci karakteri psikolojik olarak ne kadar tehlikeliyse Eylül ondan daha tehlikeliydi aslında.
İlk olarak Eylül ve Emir'in film izlediği sahnede "bilişsel celiski" kavramından bahsediliyor. Bu kavram tam olarak yalan olarak adlandirilamaz zihin rahatsız edici bir gerçeği kabul etmektense ona anlamlı kılıflar uydurmaya başlar. Bir çeşit savunma mekanizmasıdır ve kişinin bilinci bu yaptığının farkında olmayabilir. Eylül Inci'nin yaptigi seyleri kendine bu sekilde kabul ettiriyordu. Ancak bu durum sadece bu sekilde de devam etmiyordu. Eylül'ün yaptığı çoğu şey kılıflar bulmak ve gerçekliği bükmekti. Asıl sorun bunu sadece Inci'ye karşı yapmıyordu. Kendine karşıda yapıyordu. O kadar kontrollüydü ki bu biraz narsistik kibire doğru kayıyordu. Yani aslında son sayfalarda İnci'nin söylediği kibirlisin sorunlusun ve farkında değilsin söylemleri doğruydu. Eylül'ün egosu oldukça kırılgandı. İkinci en önemli kısım ise Hikmet Hoca ile beraber Jung'un kolektif bilinçaltı teorilerinin gectigi kısımdı. Bu teorinin bu kitap için en önemli iki arketipinden bahsedecek olursak birincisi Persona, ikincisi Gölge.
Persona, kendimizi
Kevin Wilson tarafından yazılan "Bir Şey Olduğu Yok, içerisinde olağandışı unsurları barındıran sade ve akıcı bir roman. Kitap; maddi durumu kötü olan Lilian isimli bir genç kıza, birlikte yatılı okuduğu ve bir hayli zengin olan arkadaşı Madison tarafından bir iş teklif edilmesi ve akabinde yaşananları konu ediyor. Almış olduğu iş teklifi bir hayli gariptir çünkü arkadaşı ondan vücutları alev alan iki üvey çocuğuna bakmasını istemektedir. Bunun da gizli kalması gerekmektedir zira çocukların babası bir senatördür ve siyasi olarak risk altına girmek istememektedirler. Lilian kaybedecek bir şeyi olmadığı için teklifi kabul eder ve iki çocuğa yatılı bir şekilde bakmaya başlar. Bu basit bir bakıcılık değildir çünkü duygusal durumlarına göre alev alabilen bu çocukları duygusal olarak da kontrol altına tutması gerekiyor. Çocuklar ve Lilian arasında güvene dayalı bir ilişki gelişiyor ve birbirlerinden ayrılmak istemiyorlar. Biz kitapta Lilian'ın çocuklarla olan iletişimini, kendi çocukları olmamasına rağmen onlarla kurduğu bağı ve Lilian'ın iç dünyasını okuyoruz. Ben kitabı biraz sıradan buldum. Aslında özgün bir konusu olmasına rağmen iyi işlenmemiş gibi geldi, konu biraz heba edilmiş hissi oluştu bende. Bence bu konu daha güzel anlatılabilirdi. Sürekli Madison'un yaşadığı zengin hayatına da bir atıf söz konusu. Bir de kısa süre içinde çocuklarla kurduğu bağ bana biraz aşırı geldi. "Hanım hanım, bunlar benim yavrularım" triplerine girdi bir anda Lilian. Onun dışında yormayan, akıcı ve çerezlik bir kitap. Okuyacak bir alternatifiniz yoksa açıp okuyabilirsiniz.
TROYA'NIN EMANETİ - KAYITLARIN PEŞİNDE Serpil Ünal
Herkese merhaba! Bugün sizi tarih, gizem ve dostluk dolu, sayfaları heyecanla çevireceğiniz harika bir macera ile tanıştırmak istiyorum. Yaz dönemine renk katacak, hem 8 yaş üzeri genç kitapseverlerin hem de biz yetişkinlerin keyifle okuyacağı bir öneriyle geldim!
Ece; okulun gürültüsünden, kalabalığından ve tekdüzeliğinden bunaldığı anlarda soluğu kütüphanede alan bir öğrenci. Kütüphane onun için sadece bir sığınak değil; yeni bilgilerle baş başa kalıp zihnini dinlendirdiği sihirli bir oda.
Yine kütüphanede geçirdiği günlerden birinde, yakında okulla birlikte gidecekleri Çanakkale gezisi için kaynak kitaplar aramaya başlar. Tam bu sırada rafların arasında saklanmış, diğerlerinden çok farklı bir defter dikkatini çeker. Üzerinde esrarengiz bir şekilde "Saha Notları Troya 1978" yazmaktadır.
Ece defterin gizemini çözmeye çalışırken, arkadaşları Mert ve Deniz de ona katılır. Kararsızlık ve merak arasında gidip gelen Üç Kafadar, sonunda kendilerini tutamayarak defterin sayfalarını aralar. İlk sayfada tek bir cümle onları karşılar:
"İsteyene değil, hak edene..."
Macera burada da bitmez; diğer sayfalarda üç farklı sembol yer almaktadır:
Bir rüzgâr gülü
Üç yatay çizgi
Özel bir damga
Ve altında şu gizemli not yazılıdır:
"Rüzgârı oku, katmanı anla, envanteri çöz. Üçü birleşmeden emanet yerini söylemez!"
Tam da Çanakkale'deki Troya antik kenti gezisi öncesinde karşılarına çıkan bu defter, çocuklar için adeta büyük bir maceranın kapılarını aralar. Gezi günü geldiğinde çocukların heyecanı her zamankinden çok daha fazladır. Çünkü onları çözülmesi gereken sırlar, şifreli mesajlar ve peşlerindeki gizemli gölgeler beklemektedir!
Troya'nın Emaneti, tarihi zenginlikleri, merak uyandıran şifreleri ve sarsılmaz bir dostluk
Puan vermedi
MÜKEMMEL ÇİFT
Lyla, hayatının zor bir döneminde erkek arkadaşı Nico’nun ısrarıyla bir reality şova katılır: Mükemmel Çift.Ödül büyüktür,ada ise tam bir cennet gibi görünmektedir.
Yarışmaya seçilen beş çift, daha ilk günden korkunç bir fırtınaya yakalanır. Ekip dahil hiç kimseyle iletişim kuramazlar. Az miktarda yiyecek ve şarjı bitmek üzere olan bir telsiz dışında ellerinde hiçbir şey yoktur.Ve kâbus başlar.
Bundan sonrası artık bir yarışma değil, hayatta kalma mücadelesidir.Güvenilir olmadıklarını bildikleri insanlara bile mecburen güvenmek zorundadırlar.
Karakterlerin çaresizliğini,korkularını ve adadaki o gerilimi o kadar hissediyorsunuz ki,kitap o hararetli bölümlerde rüyama bile girdi:)
Mükemmel Çift bir gerilim romanı,evet.Ama bence çok daha fazlasıydı.İnsanların hayatta kalmak için neleri göze alabileceğini,çaresizliğin insanı normalde asla yapmayacağı şeylere nasıl sürükleyebileceğini anlatan bir hikâyeydi.
Ben o adada olsaydım farklı davranabilir miydim? Sanmıyorum.Ve sanırım en ürkütücü yanı da tam olarak bu.
Kısacası bu türü seviyorsanız mutlaka okuyun,pişman olmazsınız.
