Bu eksik sana değil, bana ait.Bende inanmak noksanmış.Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum.Bunu şimdi anlıyorum.Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar.Ama şimdi inanıyorum.Sen beni inandırdın.Seni seviyorum.Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum.
Ama bir kere kırılmıştım.Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.