İncecik, gencecik seslerini takınıyorlardı ve haşin okşamaların hırpaladığı soluk yüzleri bakireler gibi kızarıyordu. İri, günahkâr gözlerinden yumuşak ıslaklıklar geçiyordu.
Reklam
İki öpücüğün arasında çaresizlik içinde ortaya atılan ölüm düşüncesi acımasızlık ve şiddetle geri geliyordu zihnine.
“…nefes almaktan başka bir işe yaramayan insanlar ölmek bilmez.”
Laurent, on beş gündür Thérèse’in yanına yaklaşamamıştı. O zaman bu kadına ne kadar ihtiyacı olduğunu anladı; zevke alışkanlığı onda yeni arzular, kesin bir istek yaratmıştı.
Ah, bu iyi insanları nasıl aldatıyordu ve onları böyle muzaffer bir küstahlıkla aldattığı için ne kadar da mutluydu!
Reklam