voltaire'in 1740'larda yaşadığı ve monarşi basamaklarında ordan oraya savrulduğu 50'li yaşlarını özetlediği ve temiz felsefe yaptığı bir kitap.
zadig çoğunlukla sığ insan yapısı eleştirileriyle dolu olsa da toplumun içinde bireyin yer aldığı pozisyon ve bu pozisyonun getirdiği nicelikleri (aynı zamanda sıkıntılı durumları) güzel işliyor.