Varış noktamızın ilk eşiğine ulaşmıştık ve artık buradaki gerçeklerle yüzleşmek zorundaydık. Ancak şimdilik her şeyi unutmak için kendimi uykunun kollarına bırakacaktım...
Artık zamanın benim için önemli olduğunu hissediyorum. Daha hızlı ya da yavaş geçsin diye değil, yalnızca zaman olsun diye; içinde yaşadığım, fiziksel olaylar ve etkinliklerle bölebildiğim bir şey olarak benim içim belirginleşsin ve farkına varmadan geçip gitmesin diye.