(...) yaptığın işi sevmiyorsan depresyon ve kaygıya zemin hazırlıyorsun demektir. Ve sormaya başlıyorsun - niçin yapıyorum bunu? Bundan daha iyi bir şeyler olmalı.
Her gün gördüğümüz ve varlığını varlığımızın bir parçası gibi benimsediğimiz kişinin sonsuza kadar aramızdan ayrılabileceğini, sevdiğiniz o gözlerdeki ışıltının sönüp gittiğini ve kulaklara öylesine aşina ve kıymetli gelen bir sesin susabileceğini, bir daha hiç duyulmayacağını akla kabul ettirmek öyle uzun zaman alıyor ki...