Nasıl da korkunç bir biçimde uygar bir insan olduğumu kavrıyorum sessizce - insanlara, konuşmaya, kitaplara, tiyatroya, müziğe, kafelere, içkiye falan duyduğum gereksinim... Uygar olmak korkunç bir şey çünkü dünyanın sonuna geldiğinde yalnızlığın dehşetini hafifletecek hiçbir şey bulamıyorsun.