Ali Ece
@bayaliece
Okuduklarım arasında çok az eser bu kadar sert, bu kadar komik ve bu kadar insani olmayı aynı anda başaran bir etki bırakmıştır. 190 sayfada hem yüreğinizi parçalıyor hem de hayata tutunacak yeni bir neden veriyor.
Gerçekten etkileyici.
Yaşlılık, yalnızlık, ölüm korkusu, çocukluk, din, ırkçılık, dışlanmışlık, sevgi, yalan ve gerçeklik bir çocuğun argo diliyle trajedi ve mizaha dönüşmüş; o kadar sert, o kadar masum…
Bir çocuğun ağzından çıkamayacak büyük bir lafla biten kitabı (sevmeyi bilmek gerek) cesur kitapseverlere tavsiye ediyorum.
Ömürleri uzun olsun...Edebiyat
Hayatta olmayan üstadların eserlerinden alıntılayarak sorularına cevap verdirmesi, adlarının yaşamasına yeniden vesile oluyor Menteş; bu seri farklı bir akıl ve çalışma ürünü. Çizimlerle desteklenen hasbihallerde günümüz yozlaşmış insanına çok fazla öğüt var; doğa sevgisi, toplumsal barış, saygı, hoşgörü, sanat, edebiyat, siyaset, mütevazı yaşam, aşk… Derinliklerine ve insana/topluma bakışlarına göre itiraf etmeliyim ki bu muhabbetleri arşa çıkaran isimlerin başında Cemil Meriç, Tolstoy, Aşık Veysel, Hesse vardı benim için. Tabiki okuyanın almak istediği mesaja ve anlık ruh haline göre bu isimler değişecektir, öyle diyor ya atalar; bir kitabın kaderi okuyanın zekasına bağlıdır, ufuk açan muhabbetler gerçekten. Ömürleri uzun olsun…
Bazen beklenen gelmiyor.Edebiyat
Son dönem Türk edebiyatının yaratıcı ve özgün kalemlerinden Yanık bu kitabında, basit anlatımı, düz kurgusu ve sıkça değindiği masalsı ögelere fazla yer vermemesi yüzünden zaten bilindik bir konuyu fazla süsleyemiyor, kitabın bitimini ise rutince bağlayıp okuyucuya ince bir hayal kırıklığı duygusu veriyor. Son birkaç ayda tüm kitaplarını okumuş ve hayranı olmuş birisi olarak söylemeliyim ki; diğer kitaplarının yanında birazcık sönük kaldı sanki. Yine de sağlam bir okuyucu kazandı Yanık; yolculuklarını hasretle bekleyeceğim.
Neil Gaiman’ın fantastik dünyası bu kez çocuklar için yeni bir kapı açıyor. Aslında birçok çocuk kitabının sadece çocuklar için olmadığını da söylemem gerekiyor sanırım, bu da onlardan biriydi.
Kitap okuyan yetişkinler olarak sizlere okumalarınızda çocuk edebiyatından eserlere de yer vermenizi ve daha da cesur olup Gaiman’ın hayal aleminde gezinmenizi tavsiye ederim; sizi pişman etmeyecek!
Okurken kitabı yaşayan biriyimdir. Bu kitabı okurken yaşamaktan öte ruh hallerine girdim, son dönemlerde beni etkileyen, ağlatan, içimi acıtan kitaplardandı, fazlasıyla acıklı bir okuma oldu benim için.
Uzakdoğu edebiyatının edebi derinlikten uzak yalın dilini bu kitapta da görebiliyorsunuz. Anlatım sizi yormuyor ancak ezilen, aşağılanan, aç kalan insanların yaşam mücadelesi omuzlarınızdaki vicdani yükü artıyor, yazar bunu okuyucuya çok iyi aktarmış.
Amerikan edebiyatının Steinbeck’ine, Rus edebiyatının Tolstoy’una, Türk edebiyatının Yaşar Kemal’ine karşılık gelebilecek bir kitaptı; Mao dönemi Çin kırsalının ‘yaşamak’ denen savaşını gazilerden birinin ağzıyla dinliyorsunuz; anlatıyor size başına gelenleri; dinlediğim en acı sohbetlerdendi benim.
Yaşamak, kimileri için adil olmuyor maalesef, savaştan beter kimileri için yaşamak!
