Kitap kapağını kapatırken Sara’ya içimden neler demek geldi anlatamam. Kitap Sara’nın babasına ve arkadaşı Nermin’e yazdığı mektuplarla başlıyor. Hayatında olup biten her şeyi bu mektuplarda iletiyor. Sara çok güzel (öyle olduğunu iddia ediyor ), bencil, şımarık , herkesin gözünün onun üzerinde olduğunu düşünen bir kadın. Ama bu Ziya’yı başlarda hiç ilgilendirmediği için ondan intikam almaya çalışıyor. O kadar Ziya üzerinde baskı kuruyor ve onunla ilgileniyor ki Ziya’da ona aşık oluyor ama maalesef hiçbir zaman bunu ona söylemiyor ki söylememekte ne kadar haklı olduğu zamanla ortaya çıkıyor. Ziya için çok çok üzülerek sonlandırdım kitabı. Güzellik, çirkinlik sanırım bir insanı sevmek için kıstas olmamalı. Sevmek için bahane çok. Güzel sevildiğimiz hikayeler olsun hayatımızda :)