bayram can yokuş
@bayramcan64
Reklam
stefan zweigin bu kitabında çevremizde mutlaka gördüğümüz ve hayatımızın bi bölümünde arkadaş edindiğimiz bir karakteri anlatmıştır. Bu karakter içine kapanık utangaç duygu ve düşüncelerini içinde yaşayan viyanaya tıp eğitimi almak için gelen bergerdir. Bergerin hayatında tanıdığı ve tek dostu olan schramek lede arası bozulmuş ve bütün hayatı iyice kötüye giderken birden KIZIL hastalığına yakalanan bir kız çocuğu karşısına çıkar ve bu kız çocuğunu iyileştirmeyi kendisine bir görev olarak tanımlar. Ve zaman geçip kız çocuğu iyileşir bu görevi tamamlamış biri olarak hayatı düzelmiş ve mutluluk huzur kavramını kendisinde ilk defa hissedip yaşamıştır taa ki o güne kadar ..! Berger de KIZIL hastalığına yakalanmıştır, ve doktorun bir sözü aklında belirir “ Çocuklar bu hastalıkları yeniyor, yetişkinler ise yeniliyor “ ...
köylüler gelip doktoru ellerinden ve ayaklarından tutarak şapale götürdüler. Ay ışığının aydınlattığı gece boyunca masanın üzerinde gözleri açık yattı. Sabah olunca sergey sergeiç geldi. İsanın çarmıha gerilmiş tasviri önünde yürekten dua ettikten sonra eski şefinin gözlerini kapadı.
Ertesi gün Andrey yefımıç’ı defnettiler. Cenazeye sadece Mihail averyanıç ve Daryuşka gelmişlerdi.
