Ay atacan, söylə, sənsiz nəyəm mən?
İnanma ki, bir quruşa dəyəm mən.
Bu məsəli eşitməyibsən məyər,
Deyərlər ki, ot kökü üstə bitər.
Od olmasa, tüstü çıxmaz ocaqdan,
Törüyər mərd mərddən, qoçaq qoçaqdan.
Köksüz yarpaq çox tez solar, ay ata!
“Eşq atəşi-cansuzinə yanmaq nə yamandır,
Yandınmı sən, ey şah!
Amali də, əfkari də məhv eylər o atəş,
Gər dözməsən, ey şah!
Bu məclisi-xas içrə mənim sirri-nihanim
Faş ola gər, ey şah!
Olsun ki, məni tiği-qəzəbnak ilə qəhrin
Qəhr eyləyər, ey şah!”