Gösteri çağının gereği olarak her şeyin eğlenceli bir biçimde sunulması, işe yaramayan bir yığın bilgiyle dolu çöplük hafızalar yarattı. Kitapların kamusal söylem içinde etkili bir rol oynadığı, düşünmeyi derinleştirdiği "yorum çağı" artık sona erdi. Hafızasını ve muhakeme yeteneğini kaybetmiş, "gerçek"ten çok yanılsamanın esiri olmuş topluluklarla artık "gösteri çağı" başladı. Bu çağda toplumsal öğretilerin yerini kozmetik, marka düşkünlüğü, eğlence; gerçeğin yerini ise imaj aldı.