Her insanın derdi de bu değil mi? Hayat...En büyük muallak...Kabul sıkıntı çekiyoruz acı şeyler yaşıyoruz ama hayat zaten bu değil mi ,mutlu olacaksın üzüleceksin ama her duyguyu dibine kadar yaşayacaksın.Bütün insanların envayi çeşit sorunları var ee bizim de var ölelim mi şimdi ne yapalım?tabiki acımızı yaşayalım.Ama biz neden hep olumsuzlukları görüyoruz ,olumlu mutlu bir şeyi görmek neden bu kadar zor geliyor?Ya da görmek mi istemiyoruz? Mesela çoğu insan kendini tanımayı hiç sorgulamamış yani ben kimim, benim hissetiklerim ne, üzülünce nasıl tepki veririm ya da mutlu olunca ilk aklıma ne gelir?Bir şeyi sevmek de onunla bütünleşmek anlamında çok etkili bence mesela bu hayatı seversen acısıyla ,tatlısıyla bir şekilde katlanırsın kendini küçük şeylerle mutlu edersin.Zaten mutluluğumuzu da mutsuzluğumuzu da kendimiz yapmıyor muyuz??Sizce böyle yaparak bu hayattan silinmek daha mı güzel?Sonuçta hep dünyada olmayacağız ama olduğumuz süre boyunca da güzelliklerinden herhangi bir şekilde yararlanmak hakkımız değil mi?