Alice Feeney’den ilk olarak Taş Kağıt Makas kitabını okumuştum ve de bayılmıştım. Bana öneri kitap sorulduğunda ilk aklıma gelen kitapların başında geliyor. Bu kitabı da aynı türe gönül verdiğim bir takipçim hediye olarak göndermişti okumak bugüne kısmetmiş kendisine tekrar teşekkür ederim
Bu kitabın aynı isim ile Netflix’te 6 bölümlük mini dizisi de var. Bence kitaptaki akış daha iyi, dizisinde o tadı alamadım ama bol vaktiniz var ise izlenebilir. Gelelim kitap yorumuna;
Blackdown kasabasında işlenen bir cinayetle başlayan hikâye, kısa sürede yalnızca bir suç soruşturmasının değil; geçmişin, pişmanlıkların ve saklanan gerçeklerin de peşine düşüyor. BBC muhabiri Anna Andrews ve dedektif Jack Harper, yıllar önce birbirlerinin hayatında önemli bir yere sahip olmuş iki insan. Şimdi ise aynı cinayet dosyasının farklı taraflarında duruyorlar.
Sayfalar ilerledikçe gerilim yükseliyor ama asıl rahatsız edici olan şey cinayet değil; karakterlerin ne kadar kırılgan, bencil ve gerçek hissettirmesi. Her yeni bölümde başka bir taş yerinden oynuyor ve hikâye sizi sürekli yanlış yöne bakmaya zorluyor. Tam çözdüğümü düşündüğüm anda Alice Feeney masadaki bütün kartları yeniden dağıttı.
Güvenin, hafızanın ve gerçeğin ne kadar kolay manipüle edilebildiğini anlatan; okuru son sayfaya kadar diken üstünde tutan, zekice kurgulanmış bir psikolojik gerilim.
Herkese keyifli okumalar
İnsanlar Garip, Sedaris Daha da Garip
Sedaris bir komedyen ve bu kitapta 26 bölümden oluşan otobiyografik bir stand-up gösterisi sunuyor. Aile ilişkilerinden eşcinsel kimliğe, aidiyet duygusundan yaşlanmaya kadar uzanan konuları, seyahatlerinin ve geçmiş deneyimlerinin içinden süzerek anlatıyor, gözlemlerini büyütüp absürt noktalara taşıyarak beklenmedik son vuruşlar yapıyor, gündelik hayatın saçmalıklarına işaret ediyor, başından geçenleri eğlenceli hikayelere dönüştürüyor.
Hayatın içinden süzüp sunduğu tespitleri oldukça ilginç. Mesela, dil öğrenme programlarında bulunmayan, sadece seyahat ederken fark edilebilecek bir detay: İtalya veya Japonya'daysanız ve birisine "Nasılsın?" diye sorduğunuzda muhtemelen "İyiyim, siz?" cevabını duyarsınız ama Almanya'da "Pek iyi değilim" karşılığı verilir, çünkü insanların sırf kibar olmak için bunu sormalarını anlayamazlar.
Başka bir anekdot: Londra'dayken, Obama'nın göreve başlama törenini her üç saniyede bir siyahi olmasını vurgulayan BBC'de izler, ve bundan rahatsızlık duyar. Ardından aydınlanma gelir: "Eğer Amerika ilk eşcinsel başkanını seçmiş olsaydı, bunu idrak edebilmek için, birkaç bin kez duymayı isterdim."
Hikayelerinin bir kısmı oldukça ofansif, küçümseyici ve indirgeyici. Hedef tahtasına sıklıkla kendisini de koyuyor olmasına rağmen bu, bazı okuyucularını rahatsız edebilir. Oysa benim nezdimde Sedaris, ikiyüzlü bir dünyanın meraklı bir gözlemcisi, iyi niyetli bir hicivcisi, ve okurunu da dünyayı kendi gözlerinden görmeye davet ediyor.
Dünya çapında çok sevilen yazar, anlattığı hikayeler kadar insanların küçük kusur ve çelişkilerini yakalama becerisi ile de 25 farklı dilde okuyucularını güldürmeyi başarıyor. Uzun bir seyahat sırasında elimin altındaki bir kitaptı ve deneyimlediğim her yeni anı, bir de onun gözünden okumamı sağladığı için ben de çok
Reklam
Öncelikle herkese iyi okumalar
Kitabı ilk gördüğümde ve özellikle kapak resmi ve ismini okuduğumda hemen almaya karar vermiştim beklentim çok büyüktü ama maalesef beklentimi kitap karsilayamadi
Yıllar önce ölüm bizi gözetliyor ( my little eye ) isimli bir film izlemiştim birbirinden farkli 5 genç BBG evi gibi biryerde yarışma programına katılırlar gözlerden uzak karlarla kaplı ve heryerde kameralar olan bu evde yarisip büyük ödülü almak için yarışırlar. Bir sabah yarismacilardan biri evde ölü bulunur aralarında bir katil vardır ve aslında yarışmanın hiçte göründüğü gibi olmadığını anlarlar
Ben açıkçası kitabı okumaya başlarken bu tarz bir hikaye ile karşılaşacağımı sanmıştım ama olay başka bir şekilde ilerledi bence yazarın fazla düşünmeden hemen bitireyim tarzı birsekilde yazdığı çerezlik bir kitapti özellikle alın okuyun diyemem
Not : yukarda bahsettiğim ölüm bizi gözetliyor filmini şiddetle tavsiye ederim müthiş bir gerilim filmi idi.
Gurur ve Önyargı (Pride and Prejudice), Jane Austen’in 1813 yılında yayımlanan en ünlü ve en sevilen romanıdır. Austen’in eserleri arasında hem en popüler olanı hem de edebiyat tarihinin en önemli klasiklerinden biridir.
Roman, 19. yüzyıl başı İngiltere’sinin taşra sosyetesinde geçer. Beş kız kardeşten oluşan Bennet ailesinin en büyük sorunu, mal varlıklarının (entail yüzünden) erkek varise kalmasıdır. Bu yüzden kızların “iyi bir evlilik” yapması hayati önem taşır. Hikâye, zeki, canlı, ironik ve güçlü karakteri Elizabeth Bennet ile zengin, gururlu ve görünüşte soğuk Mr. Fitzwilliam Darcy’nin ilişkisi etrafında döner. Başlıkta belirtilen “gurur” ve “önyargı”, sadece Darcy ve Elizabeth’in kişisel kusurları değil, dönemin hemen hemen tüm karakterlerini etkileyen toplumsal ve psikolojik engellerdir.
Temalar
Evlenme ve Maddi Güvence: Austen, dönemin kadınlarının en önemli “mesleğinin” evlilik olduğunu acımasız bir gerçekçilikle gösterir. Charlotte Lucas’un evliliği ile Lydia Bennet’in evliliği, bu konunun iki farklı ucunu temsil eder.
Sınıf ve Statü: Austen, aristokrasi ile alt-orta sınıf arasındaki gerilimi ustaca işler. Darcy’nin ilk teklifi, sınıf farkının yarattığı önyargıyı çarpıcı biçimde ortaya koyar.
Gurur ve Önyargı: Romanın asıl derinliği buradadır. Darcy’nin gururu (kibir), Elizabeth’in önyargısı (yanlış ilk izlenim) ve ikisinin de zamanla bunları aşma süreci, romanın duygusal ve entelektüel omurgasını oluşturur.
Kadın Aklı ve Bağımsızlık: Elizabeth Bennet, Austen’in yarattığı en unutulmaz kadın karakterlerden biridir. Evlilik tekliflerini maddi nedenlerle reddedebilen, zekâsıyla ve ahlaki duruşuyla var olan bir kadındır. Bu açıdan 19. yüzyıl edebiyatında devrimci bir figürdür.
Karakter Analizi
Elizabeth Bennet: Zeki, esprili, dürüst, bazen fazla keskin dilli.
Evlilik ya büyük ikramiyenin vurduğu bilettir ya da deli gömleği.
Puan vermedi
Alice Feeney (doğum 1978), gizem ve gerilim türlerinde yazan İngiliz romancı ve eski gazetecidir . Feeney 1978'de doğdu ve Essex'te büyüdü. Yayınlanmış bir yazar olmadan önce, 21 yaşında Alison Feeney-Hart adıyla BBC'ye katıldı yapımcı ve gazeteci olarak çalıştı muhabir, haber editörü, sanat ve eğlence programlarının yapımcısı oldu.
Debbie Macomber, Sarah Jio, Krıstıan Hannah tarzı bir kitap, beğendiğimi söyleyemeyeceğim, çok zorlama kurgular, Adam karakterinin en sonunda kazada annesine çarpan çıkması (aşırı zorlama), hayatına giren kadınlar tarafından kolayca güdülebilmesi. Amelia karakterinin önceden gayet iyi anlatılıp sonunda bir suçlu gibi karşımıza çıkarılması (Çocukluğunda işlediği birçok suç, Robinin arkadaşı olup eşini ayartması evlenmesi,sonunda garip bir ölüm), Robin karakterinin kötü suçlu gibi anlatılıp kolayca, tekrar Adam ile evliliğine geri dönmesi üstelik Amelia cinayetine rağmen. Henry Winter çok garip şekilde anlatılması aşırı gizem, ünlü bir yazar ama neredeyse iletişim bilgileri yok. Tatile gittikleri İskoçya gibi bir yerde kimselerin bulunmadığı, telefonların çalışmadığ yer gerçekçi değil. Kitap okumaya yeni başlayanlar için iyi olabilir ama derinlik arayanlar için değil, kitaptan yeni bir şey öğrendim mi hayır, dinlenmek için kitap okumak isteyenler için kolayca okunabilecek bir kitap. İnceleme yazacak konu bulamadım.
“”Taş Kâğıt Makas tamamen tercihlerle alakalı. Ben kendi tercihimi yaptım; sıra sana da gelecek. Her şeyini kaybetmenin tek iyi yanı, kaybedecek hiçbir şeyinin kalmamasının verdiği özgürlüktür.””
“Evlilik ya büyük ikramiyenin vurduğu bilettir ya da deli gömleğidir.”
““Dört ayaklıların dostluğu iki ayaklılarınkinden daha sağlam.”
“Herkes yaşlanır ama herkes büyümez.”
Selam kitap dostlarımm bugün çok güzel bir kitapla geldim.
SAMET AĞÇALI – “Bakmadan Görmek”
Bu hikâye “görmekle” ilgili… ama aslında gözle değil, kalple görmeyi anlatıyor.
Çünkü bazen insan en net gerçeği bakmadan fark eder; en derin duyguyu sessizlikte duyar.
“Bakmadan Görmek”, tek bir olayın değil; kaybın, sezginin, anneliğin, korkunun, aşkın ve eksik kalan şeylerin bir gün başka bir biçimde geri dönüşünün romanı.
Bir yangın gecesiyle başlayan kırılma, sadece bir evi değil; bir ailenin içindeki zamanı da parçalar. Ve o gece, herkesin içinde başka bir yara olarak yaşamaya devam eder…
Deniz’in sesiyle derinleşen hikâye, bizi dışarıdan bakılan bir hayattan içeriye, hissedilen bir dünyaya taşır.
Görmeyen bir karakterin, herkesten daha çok “görebildiğini” fark ettiğiniz an, romanın asıl gücüyle karşılaşıyorsunuz.
Çünkü bazı insanlar gözleriyle değil; yaralarıyla, korkularıyla ve kalpleriyle görür.
Bu kitapta annelik kutsal değil, gerçek.
Sevgi sahip olmak değil, bazen yanında sessizce durabilmek.
Ve bazı ayrılıklar… bir vazgeçiş değil, en derin sevmenin başka bir biçimi.
Kerem ve Deniz’in hikâyesi size şunu düşündürüyor:
Sevgi bazen kalmak mıdır, yoksa gitmek mi?
İncir metaforuysa kitabın kalbine işliyor:
Bazı çiçekler görünmez…
Bazı bağlar da öyle.
Ama bu, onların var olmadığı anlamına gelmez.
Bu roman size tek bir duygu bırakmıyor;
hüzün, merak, umut, bekleyiş ve sonunda içte kalan bir yankı…
Reklam
Reklam