Kişisel gelişim kitaplarını sevmediğimi bir kez daha anladım bu kitapta :)
Bu düşünceyle kitabı okumaya başladım. Evet başlarken de bu düşünce, zihnimi kurcalıyordu. Kitapta da düşüncenin gücünden yaydığımız, yayılan enerjinin gücünden bahsediyordu. Bildiğim fakat uygulamada zorlandığım çoğu şeyi tekrar tekrar okudum kitapta.
3 senedir buradayım fakat hiç inceleme yazmayı düşünmedim ta ki bu zamana kadar. İlerleyen zamanlarda bu hislerimi tekrar hatırlamak adına yazıyorum. İnce Memed serisinin ilk kitabı bana birçok duyguyu aynı anda hissettirdi. İnce Memed'in var olan haksızlığa (düzen demek istemiyorum haksızlığa) baş kaldırmasıyla başladı olay örgüsü. Abdi Ağa'ya karşı tutumu bir yana sonrasında Deli Durdu'ya karşı olan tutumuyla beni daha da içine aldı kitap. Kitabı okurken istemsiz bir şekilde Yaşar Kemal'i de düşündüm. Halkına olan bağlılığı, çektiği zorlukları vb ne yaşarsa yaşasın yine de toprağını bırakıp gitmeyişi.. Verdiği bir röportajda, şimdi bana soruyorlar boyuna bu devlet senden ne istiyor diyorlar önüne gelen bunu soruyor, "hiçbir şey istemiyor ben onlardan istiyorum diyorum. Gerçekten de ben onlardan istiyorum. Türkiye'de demokrasi olmasını istiyorum, gelir dağılımının bu kadar berbat olmamasını istiyorum. Şu doğu anadolu savaşı, kürt savaşı diyelim ben istiyorum ki bu savaş bitmeli.. Ben halkımın çürümesini istemiyorum.." diyor. Ne güzel diyor, ne güzel açıklıyor hem yazdıklarıyla hem söylemleriyle iyi ki vardın hep de var olacaksın Yaşar Kemal.. 
Yaşar Kemal
Yaşar Kemal