Beni avutsun diye de yanımda iki yabancı, beyaz çiçek taşıyorum -artık soldular, kurudular, kahverengi ve kırılgan bir hal aldılar -akıl ile güç gittiğinde bile minnetin ve karşılıklı sevgi duygusunun insanoğlunun yüreğinde yaşamaya devam ettiğine tanıklık etsin diye…
Daha önce böyle şeyler görmemiş olan sizler, sayılamayacak kadar çok ileride bir kültürün nasıl tatlı, ne harika çiçekler yaratmış olduğunu hayal bile edemezsiniz.
İnsanlığın başına neler gelmişti? Ya zulüm ortak bir tutku olmuşsa? Ya bu arada ırk gelişip insanlığını kaybetmiş ve insanlık dışı, merhametsiz ve karşı konulamaz derecede güçlü bir yaratık haline gelmişse?