Defne
@bdefne
Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna...
Pastacı
Kalbinde
Beyoğlu, 22 Aralık
6 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
İnsan olmanın ufak; ama tatlı bir detayı
Sokakta yürürken insanlarla yaşadığımız o anlık bakışmalar. Saniyelik böyle. Bazı insanlar ne bakıyorlar bunlar diye rahatsız olabilirler bu durumdan ama benim çok hoşuma giden bir olay. Hoşuma gidiyor dediysem de öyle kazma gibi bi noktada dikilip gelene geçene bakan öküzün trene baktığı gibi bakan boş beleş tiplerin bakışlarından bahsetmiyorum. Yürüyorsun, karşıdan gelen kişi de yürüyor. Anlık bir bakışma olur ya yanından geçip giderken. O bakışmalar benim söz ettiğim. Benim çok sevdiğim bir şey ve bence bu da bir sosyalleşme çeşidi. O güzel gözlere bakıyorum kadın erkek çocuk fark etmiyor bana. Yürüyüp geçiyoruz yanlarından ama belki hastaneden geliyor, iyi bir haber aldı sağlığı sıhhati yerinde olduğu için keyfi de yerinde. Belki kötü bir haber aldı, içinde fırtınalar kopuyor ama nereden görebilirsin ki saniyelik bir bakışla. Belki evde duvarlar üstüne üstüne geldi bunaldı öylesine bir hava almak için çıktı yürümeye. Belki de çok yoruldu, işten geliyor veya okuldan. Sonra eve gidip yemek yapacaktır belki bir yemek yapanı bile yoktur. Ayaklarını uzatıp dinlenecek sonra. İnsan olmak böyle bir şey. Aynıyız. Bazıları çapkın bakar. Herkes bana bakıyor sanar göğsü kabararak yürür. Bazıları boş bakar. Öylece bakıp geçer. Bazıları çocuksu bakar. Bakışını yakalayıp ona gülümsesen hiç çekinmeden gülümsemeyle karşılık verir o da. Bazıları da çok anlamlı, duygulu bakar. Tutsan kolundan neyin var diye sorsan sana sarılıp ağlayacak gibi. Saniyelik bakışlarda bir sürü hikayeler var. Her insan bir hikayedir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aşk için sadece fiziksel beğeni yeterli mi?
Hayır aşk çok başka bir şey. İnsanın gözüne birçok şey güzel geliyor ama birkaç saat sonra onu hatırlamayabiliyor. Ama aşk çok başka ve tuhaf bişey ya. Bilimsel olarak beyninde birkaç kimyasal tepkime sonucu ortaya çıkan bir şey ve o beynindeki kimyasal tepkimeye yol açan kişi belki de insanların güzellik algısına uzaktan yakından bile uymayan biri ama bir şekilde ona karşı derin bir sevgi hissediyorsun. En güzeli oymuş gibi geliyor. Hep onu görmek, onunla vakit geçirmek onunla konuşmak istiyorsun. Herkes için sıradan biriyken sen ona hayranlık duyuyorsun. Sonra aşk bitince (eğer yerini sevgiye bırakmazsa o başka tabi) ve aşkla birlikte saygı da biterse eğer işte o zaman acımasızlaşıyorsun. Onu severken farkında bile olmadığın hatta belki de hoşuna giden kusurları, kusurları bırak güzellikleri bile çirkin gelmeye başlıyor sana. Ayrılınca ve aradan bir süre geçtiği zaman bir yerde karşına çıkıp onu görünce de ben bunun neyini sevmişim diyorsun hatta belki de kendinden utanıyorsun. Sana hissettirdiği tüm o özel duyguları ve onunla ilgili sevdiğin her şeyi unutuyorsun.
Aşk güzel olduğu gibi bir o kadar da acımasız.
göğsünün daraldığını biliyoruz (öyleyse sakın okuma)
"sorarlarsa, 'ne iş yaptın bu dünyada?' diye,
rahatça verebilirim yanıtını:
yalnız kaldım. kalabildim!
altı milyar insanın arasında doğdum.
ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından..."
