Mecruh
@be_quiet
Yaşamak çok vaktimi alıyor.
Bülent Parlak
9/10
Beğendi
·13 saatte okudu
·2020 6. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Aynı zamanda kişi bedenleri
canlı olduğu halde ruhları ölü olan, düşünce ve
konuşmaları sıkıcı olan, konuşacağı yerde gevezelik
eden, düşüneceği yerde kalıplaşmış fikirlerden söz eden
'zombi'lerin arkadaşlığından da kaçınmalı.
Evlenme kılavuzu kocanın, karısını "anlaması" gerektiğini ve ona yardımcı olmasını öğütler. Karısının yeni giysisini övmeli, pişirdiği yemeklerden dolayı iltifat etmelidir. Diğer yanda kadın, eve yorgun argın, sinirli ve gergin gelen kocasını anlamalı, onun işindeki sorunlardan söz edişini ilgiyle dinlemeli, doğum gününü unuttuğu zaman öfkelenmeyip bağışlayıcı olmalıdır. Bu tüm yaşamları boyunca birbirine yabancı kalan, "candan bağlılığa" ulaşamayan iki insanın, karşılıklı nezaketle davranma ve birbirlerini rahat ettirme çabalarının, iyi işleyen ilişkilerinin toplamından başka bir şey değildir.
Böylesi sevgi ve evlilik kavramında asıl önemli olan tek başına olmanın dayanılmaz duygusundan kaçıp bir şeye sığınmaktır. "Sevgide" insan en azından yalnızlıktan kaçıp sığınacağı bir liman bulabilir. İki kişi, dünyaya karşı bir tür ortaklık kurar ve bu iki kişilik bencilliğin sevgi olduğu yanılgısına düşülür.
Sevmek bir eylemdir edilgen bir duygu değil. Bir şeyin
"içinde olmaktır" bir şeye "kapılmak" değil. En genel biçimiyle
sevginin etken yapısı, sevmenin almak değil öncelikle
vermek olduğu biçiminde tanımlanabilir.
Ortak yaşam birliğinin tersine, olgun sevgi kişinin kendi
bütünlüğünü, bireyselliğini koruyarak gerçekleştirdiği
birliktir. Kişiyi diğer insanlardan ayıran duvarları yıkan,
onu diğerleriyle birleştiren, insanın içindeki etkin bir güçtür
sevgi. Sevgi kişinin soyutlanma ve ayrı olma duygularını
yenmesini sağlar, kendisi olmasına, bütünlüğünü yitirmemesine
yol açar. Sevgide, bir olan iki varlığın, iki
ayrı varlık olarak da kalmalarının ikilemi yaşanır.