Beste Altıntaş
@beesdee
… bulunduğu her yerde kendine has bir dünya yaratıyordu. Bir odaya girip, ayakta durduğunda, Peter onu hep etrafında bir sürü insanla görürdü. Ama aklınızda kalan sadece Clarissa olurdu. Çok çarpıcı değildi; ya da güzel bile sayılmazdı; görüntüsüyle ilgili kayda değer hiçbir şey yoktu; hiçbir zaman çok zekice laflar etmezdi; ama kendini belli ederdi; kesinlikle belli ederdi.
Sayfa 101
Kolaylıkla her şeyden etkileniyor olması onun felaketi olmuştu. Bu yaşta bile hala, ruh hali, bir oğlan, hatta kız çocuğu gibi değişiveriyor, hiçbir neden olmaksızın bir günü iyi ya da kötü geçiriyor, sevimli bir yüz görüp mutlu oluyor, asık bir yüz görüp umutsuzluğa kapılıyordu.
Sayfa 95
Güneş hala yakıcıydı. Buna rağmen insan her şeyin üstesinden gelebiliyordu. Yaşam, hala günleri birbirine eklemek için kendince bir yol buluyordu. 
Sayfa 86
Ancak insan aşık olunca hiçbir şey tuhaf gelmiyordu (bunun başka bir açıklaması yoktu), başkalarına bütünüyle kayıtsız oluyordunuz.
Sayfa 48
Hayır, sözcüklerin artık onun için bir anlamı yoktu. Eski duygularının bir yansıması bile yoktu.
Sayfa 47