Her birimizin önüne konan hayat planı 25 yaşına kadar okullara gidip eğitilmek. Sonuç ne peki? Ülkesi dışında hiçbir ülkeye gidememiş, anadili dışında hiçbir dil konuşamayan biri olmak. Bunlar bir yana yıllarca süren eğitimlerden sonra işe girememek. Peki tüm bunlar ne için? Dünyada doğup dünyayla iletişime geçemeden, gidip konuşamadan, gezip göremeden kendi sokağımızda doğup büyüyüp ölmek için mi?
Bir işi yapmaya üşeniyorsanız, o işin sonunda sahip olacağınız şeye duyduğunuz arzuya odaklanırsanız, arzunuz üşengeçliğinizin üstesinden gelecektir. Artık o işi ertelemek istemeyeceksinizdir.