Rey
@begonvilry
"Yaşamak görevdir bu yangın yerinde.
Yaşamak, insan kalarak."
20 Nisan 2006
19 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Bu söz Pamuk yanaklı dedeme gelsin
"Seni, anlatabilmek seni
İyi çocuklara, kahramanlara
Seni anlatabilmek seni
Namussuza, hâlden bilmeze
Kahpe yalana."
Reklam
Spoiler var!
Kitap boyunca O-Tama ve Okada'nın kavuşmasını bekledim. Fakat bence bu kitap kavuşamamayı da anlatıyor.
"Bir insanin sahip olduğu enerjiyi tek bir noktada topladığında yapamayacağı hiçbir şey yoktur belki de." derken aslında bu kitapta bunun olmadığını görüyoruz. Kader'in hayatımızın üstündeki etkisini anlatıyor bir nevi. Durağan ve yavaş ilerliyor ama bence okunur. Çünkü kitabın başında aslında durgun ilerleyeceğini zaten anlıyorsunuz.
"O-Tsune tam olarak, ardına kadar açık ve üç tarafı duvarlarla çevrelenmiş bir kapıya sırtını dönmüş, 'Nereye gideceğim?' diye söylenerek hüngür hüngür ağlayan birisine benziyordu. Böyle bir insana 'Arkandan kapı açık, neden dönüp bakmıyorsun?' demek dışında başka hiçbir şey demeye gerek yoktur."
-
"Ve arkasındaki kapı da Suezō'nun dediği gibi ardına kadar açık falan değildi. O-Tsune'nin huzurunu, umudunu beklediği kapı, kasvetli ve uğursuz bir silüetin ardında kalmıştı."
"Her gün nerede, kimin önünde olursa olsun secdeye kapanır gibi eğilir, bu şekilde yaşar giderdi. İnsanların, kendilerinden üstün gördüklerine saygı duyduklarına, aşağıda gördüklerine ise zorbalık yaptıklarına, içip içip karılarına ve çocuklarına vurduklarına şahit olmuştu."
"Bu, insanlarda yaygın olan bir huydur ama bazıları bu bencilliği hayatlarının her yönünde uygularken bazıları da rahat bir nefes alabilmek için kendilerine boşluk bırakırlar."