B
@begonyagibi
Sosyal Çalışmacı
231 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kapitalizmin kâr amaçlı bir üretim sistemi olması ve bunun gezegenimizi -sıhhatine muhtaç olduğumuz- nasıl da savunmasız bıraktığına ilişkin çok yönlü bir çevre araştırması..
Tarihte yaşanan savaşları, devrimleri ve benzeri tüm olayları konuşurken çevremizin nasıl etkilendiğini unutuyoruz.
Kitaba göre doğa krizi ile karşı karşıya değiliz, toplumsal bir kriz ile karşı karşıyayız. Sorun üretim ilişkilerinde…
Bu zamana kadar ben de Malthusçu görüşe sahiptim. Kaynakların yetersizliği ve dolayısıyla çevrenin olumsuz etkilenmesinin sebebinin fazla nüfus artışı olduğunu düşünüyordum ancak kitap başka bir perspektiften bakmamı sağladı. Elbette çevrenin kötüleşmesini tek bir nedene bağlamak mümkün değil ancak en büyük sebebi merkez ülkelerin periferi ülkelerini kâr amaçlı kolonyalize etmesi ve umarsızca periferi ülkelerinin kaynaklarını kullanmasıdır.
Şimdi geriye dönüp yaşananları tartıp dünyaca bir işbirliğine girmenin vaktidir. Ancak kapitalizm devam ettikçe ve merkez ülkeler zenginlik hortumlamaktan vazgeçmedikçe dünyanın yok oluşunu kendi elimizle hazırlar ve seyretmekle kalırız. Tıpkı doğanın tek taraflı sömürüsünün birçok uygarlığı yıkıma hazırladığı Sümerler gibi…
Kitabın yazıldığı 2002 yılını baz alırsak, geri döndürülemez çevre tahribatını önlemek için önümüzde on altı yıl kalmış bulunmakta.. Yazarın da dediği gibi doğayı serbest sömürü alanının dışına çıkarmalı ve kamusal koruma altına almalıyız.
Kesinlikle önerebileceğim, çevre yönlü güzel bir araştırma eseri. Herkese iyi okumalar :)
Reklam
Öğretmenimin önerisiyle okumaya başladığım bir kitap.
Sayfa sayısı az, betimlemeler fazla ve tekrarlıyor.
Yavaş yavaş bahara doğru girerken yazarın betimlemeleri sayesinde kara kışı yoğun bir şekilde tekrar hissettim.
Kitapta üç kısım var. İlk iki kısım aynı öykünün iki farklı versiyonundan oluşuyor. Başlangıçta bunu bilmediğim için ikinci versiyonu okurken “Aynı hikayeyi anlatmıyor mu yaa bu?” oldum biraz… Çevirmenin notları ve açıklamaları kısmını görene kadar.. Sağ olsun.
Ateş Yakmak’ta “Asla tek başına yola çıkma.” ibaresine rastlarken; Yaşama Azmi’nde “Yola yalnız çıkmasan bile yanındaki hakkında beklenti içerisinde olma.” çıkarımında bulundum.
Yaşama Azmi, beni daha çok etkiledi. Ölüm anında ölmeyi reddeden bir adamın mücadelesini okuyoruz. Nihayetinde değdi.
Tüm koşullara rağmen yaşamayı başarabilen tüm okuyuculara selam olsun… Keyifli okumalar :)))
Filmleri yapılmış kitapları okumayı çok seviyorum. Satırları okurken hayalimde kurduklarım ile senaristlerin görüntüye aktardıkları ne kadar örtüşüyor, bunu kıyaslayabilmek hoşuma gidiyor.
Lakin çoğu zaman kitaplardaki akış filme aktarılanlardan daha çok hoşuma gitse de, bu kez tersi oldu.
Kitap ile film arasında olay örgüsü ve final bakımından farklılıklar vardı ve bana kalırsa filmin finali yazarın finalinden çok daha iyiydi.
Kitap çok özgün bir konu üzerine işleniyor, Squid Game havasını ben de sezdim. Ancak final beni tatmin etmedi. Çok havada kalmış gibi geldi.
Yine de fazla beklentiye girmeden okunabilecek, sıkmayan bir kitap. Çocuklara uygun bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Bel altı vurgular, ahlaki normlara uygun olmayan düşünceler fazla.
İyi okumalar :)
Yazarın kalemi oldukça yumuşak, bu da haliyle kitabı hem akıcı hem okunası kılıyor.
Esasında sonunda daha etkileyici bir son bekliyordum, lakin yazarın “Cengiz Han’a Küsen Bulut” eserini de okuduğumda bu son ile karşılaşacağımı zannediyorum. Sanırım siyasi baskı nedeni ile kitapta bu kısma yer verilememiş.
Hikayenin altmetninde aslında hepimiz için gerekli olan birçok ahlaki değeri görüyoruz. Bağlılık, milliyetçilik, sadakat, arkadaşlık, yoklukla mücadele ve kanaat gibi…
Uzay istasyonu kısmındaki bazı ifadeler beni düşündürdü. Hatta Sabitcan Efendi (!)’nin bazı bilimsel çalışmalar neticesinde çeşitli sinyallerle insanoğlunun yönlendirilebileceği konusundaki paylaşımları günümüzü düşündürmedi değil. Cengiz Aytmatov’un o dönemde bunu öngörebilmesi müthiş bir şaşkınlık uyandırdı bende.. Zeki adam vesselam…
Ayrıca kitaptaki Zarife karakterinin asilliğine de ba yıl dım…
Hepinize kepkeyifli okumalar diliyorum :)
Hakim Miller’in çiftliğinden, vahşetin çağrısına…
Bazen özümüze dönebilmek için bulunduğumuz ortamdan istemeden de olsa çıkmamız ve koşullara zor da olsa adapte olmamız gerekebilir.
Buck’da adaptasyon sürecini ve kendi doğasına dönüşünü üç bin mil yol alarak başlattı.
Üç bin millik yolun ardından böylesine sadakatle bağlandığı, karşılıklı sevgi diliyle anlaştığı sahibinden ayrılmak zorunda kalan; intikamını da geciktirmeyen, özüne dönen zavallı ama bir o kadar asil Buck’un hikayesi…
Köpek sahiplenme isteği uyandırdı bende, sanırım beni şu sıra böyle bir sadık ve azimli bir köpeğin alakası toparlardı :)
Keyifli, kısa ve tatlı bir kitaptı. Kışın okumak kitabı zihnimde daha iyi canlandırabilmemi sağladı. İyi okumalar diliyor ve kaçıyoruum :)))
Reklam