Begüm
@begoyku
6/10
2026 1. kitabı
Korkuyu Beklerken, dil açısından oldukça güçlü ve etkileyici bir eser. Oğuz Atay’ın anlatımı, okuru karakterin iç dünyasına yaklaştırıyor ve metinle duygusal bir bağ kurmayı kolaylaştırıyor. Okurken birçok noktada kendimden yansımalar bulmam ve karakterle empati kurabilmem, kitabın benim üzerimde bıraktığı etkiyi artırdı.
Ancak eserde bilinç akışı tekniğinin çok yoğun kullanılması, yer yer okuma sürecini zorlaştırıyor. Zaman, mekân ve karakter unsurlarının geri planda bırakılması, metnin anlaşılmasını benim için zaman zaman rahatsız edici hâle getirdi. Bu durum, anlatının bilinçli bir tercihi olsa da okur olarak metinde tutunacak somut noktaların azalmasına neden oluyor.Genel olarak Korkuyu Beklerken, bireyin iç dünyasını ve topluma yabancılaşmasını başarılı bir şekilde yansıtan; dili güçlü ancak anlatım tekniği nedeniyle dikkatli ve sabırlı bir okuma gerektiren bir eser olarak değerlendirilebilir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
10/10
2025 11. kitabı
Behold the Dreamers benim için sadece göçmenlik, sınıf farkı ya da Amerikan rüyası üzerine bir roman değildi; karakterlerin zaman içinde nasıl hayal kırıklığına uğradığını adım adım izlemek, sanki bir film oynuyormuş gibi hissettirdi. Her biri umutla başlayan bir yolculuğa çıkıyor ama hayat onların inançlarını tek tek söndürüyor. Roman boyunca özellikle Neni ve çocuğu beni en çok etkileyenler oldu. Çünkü onlarda bir masumiyet, bir “hak ediş” duygusu vardı. Hayattan büyük büyük şeyler beklemiyorlar ama yaşadıkları her zorluk yine de üzerlerine yükleniyor. Bu yüzden kitapta en çok onlara güzel bir hayat diledim. Sessiz, temiz ve tertemiz duruşlarıyla romanın en ‘insani’ karakterleriydiler bence.Ama aynı şeyi Jende için söyleyemem. Roman kimseyi doğrudan kötü göstermiyor ama Jende'nin tavırlarında sürekli bir bencillik, bir hak etmeden talep etme hali vardı. Hem diğer karakterlerin yükünü artırıyor hem de okur olarak empati alanı açmadı bende. Genel olarak kitap, umutla hayal kırıklığı arasındaki ince çizgiyi çok iyi kurmuş.
6/10
2025 15. kitabı
İnsan bazen canavarların evin içinde değil, kapı dışında olduğunu fark ediyor. Sonunda her şey yansa da, şato harabeye dönse de, ikisinin o yıkıntının içinde birbirlerine tutunup yaşamaya devam etmesi çok ilginç ve tuhaf hissettirdi.
Dışarıdan bakınca trajedi, ama onların gözünde nihayet kimse yok, sadece biz varız gibi bir şey..Bence kitabın en çarpıcı yanı şu: İnsan kendini korumak için bazen aklını feda eder.
Ve bazen kapanmak, kaçmak, kendi dünyanı kurmak,dışarıdaki zulümden çok daha güvenli olabilir.
5/10
2025 16. kitabı
Kanlı Oda’nın özellikle ilk hikâyesi beni hemen içine çekti; hem atmosfer hem de gerilim çok güçlüydü. Fakat sonraki öykülerde Carter’ın hayal gücü, yoğun betimlemeleri ve sembolik anlatımı o kadar gerçek hissettiriyor ki bazen durup “Şu an ne okuyorum?” diye düşündürdü. Kadın figürü üzerinden kullandığı semboller, masallara yaptığı karanlık ve feminist dokunuşlar kitabın temsil ettiği anlamı oldukça değerli kılıyor.
Yine de sabit bir olay örgüsü ve sürekli aynı karakterlerle ilerleyen metinleri sevdiğim için bu kitap bana yer yer zorlayıcı geldi. Öykülerin her biri farklı bir kapı açıyor ve bu geçişler okuyucudan dikkat talep ediyor. Buna rağmen Carter’ın yarattığı dünya ve verdiği anlam, kitabı okunmaya değer kılan esas unsur.
10/10
2025 9. kitabı
Oliver Twist’i ilk kez çocukken, 1971 yapımı filmini izleyerek tanımıştım. O zaman bile içimi hüzün ve çaresizlikle dolduran bu hikâye, yıllar sonra kitabını okuduğumda aynı duyguları yeniden yaşattı bana. Dickens’ın kaleminden çıkan bu eser, yalnızca bir yetim çocuğun hikâyesi değil; adaletsiz bir dünyanın içinde saf kalmayı başarabilen bir yüreğin direnişi.
Oliver hayata çok zor şartlarda, tamamiyle şanssız ve trajik bir kayıpla başlıyor,tek varlığı olan annesinin ölümü..Ancak kaderin çizdiği yolda, Tanrı’nın planı adım adım onu hak ettiği huzura ve sevgiye ulaştırıyor. Okurken onun karanlıklar içindeki masumiyetine tanık oldum,öfke ve umut dolu hislerle bir oturuşta bitirdim.
Kitabın dili oldukça sade, olaylar öylesine canlı anlatılmış ki sanki oradaymışsınız gibi hissediyorsunuz. Dickens’ın atmosfer yaratmadaki ustalığı, karakterlerin iç dünyasını da derin bir şekilde hissettiriyor.
Benim için Oliver Twist sadece bir klasik değil, her okuduğumda kalbime dokunan, beni iyiliğe ve empatiye çağıran bir eser. Her şanssız çocuğun Oliver gibi sonunda mutluluğu bulabilmesini dilerim.
Hayatım boyunca severek okuyacağım, yeri bende çok özel bir kitap.
