"Bir ölümlünün altmış, yetmiş yılı olabilirdi. Ondan sonra yeraltı dünyasına giderdi, tanrılar ölümün zıttı olduğu için benim asla gidemeyeceğim yere. O loş tepeleri ve gri çayırları, aralarında beyaz beyaz, yavaşça hareket eden gölgeleri kafamda canlandırmaya çalıştım. Bazıları yaşamda sevdikleriyle el ele yürüyor, kimileri sevdiklerinin bir gün geleceğini bilmenin güvencesiyle bekliyordu. Sevmemiş olanlar, hayatları acı ve dehşetle geçmiş olanlar içinse insanın içip unutabileceği kara nehir Lethe vardı. Bir parça teselli."