Begüm
@begum__
ailurophile
xıx.ıı ️
İstanbul
205 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reşat Nuri Güntekin'in okuma fırsatı bulduğum ilk romanı oldu. Dili o kadar güzel, akıcıydı ki zevkle bitirdim. Tabii aralarda eski kelimeler mevcuttu ve anlam kargaşasına neden olabildi bu durum.
Dizinin tamamını izleyemesem de, kitapta geçen vurucu kısımların, konuşmaların birebir olduğunu söyleyebilirim. Dizide olay işleyiş sırası daha farklı. Kitap dönemine uygun vakalar barındırırken, dizi romana bağlı kalacak şekilde ama biraz daha modernize edilmiş haliyle ilerliyor.
Sonuç olarak mutlaka okunması gerektiğini düşündüğüm ve kitabı gördükçe güzel hatırlayacağım bir eser. Kesinlikle tavsiye ederim okumanızı.
Reklam
Kafka'nın anlatımını, romanlarındaki o belirsiz sürükleyiciliğini çok seviyorum. Ancak nedense Şato öyle olmadı. Zaman zaman çok akıcı olan kitap, aralarda devrik anlatımları ile bütünlükten kopmamı sağladı. Yaz ortası başlamıştım, sonra yarım bıraktım. Nihayetinde kaldığım yerden devam edip, bitirdim. Biraz sakin kafayla okunması gerektiğini düşünüyorum.
Polisiye alanında, her detayı ayrı düşünülerek yazılmış sürükleyici bir roman. Yazar herhangi bir konu hakkında görünen üzerinden karar vermenin tamamen yanlış olduğunu, olayları farklı bakış açısıyla değerlendirmemiz gerektiğini okuyucuya başarılı bir şekilde ulaştırıyor. Tavsiye ettiğim, akıcı bir eser.
Leonardo Da Vinci'nin, "Son Akşam Yemeği" isimli tablosunu konu alan, etkileyici bir kitap.
Leo Perutz gayet anlaşılır, akıcı bir dil ile kaleme alıyor eseri. Sıkılmadan, merakla okunuyor. Olayların seyrine hakim olurken, aynı zamanda Leonardo gibi bir dahinin ressamlığa karşı bakış açısını da görüyorsunuz.
Okuyacaklara tavsiye ettiğim, hoş bir eser.
Böğürtlen Kışı.. Kitabı okumaya başladığım dönem, bu yılın Mart ayında yağan zamansız kar yağışıyla birlikte olmuştu. Bu detayı söylüyorum çünkü, "Böğürtlen Kışı" deyimi zamansız yağan kar yağışına denirmiş. İlginç bir tesadüftü benim için.
Böğürtlen Kışı, Sarah Jio ile tanışmamı sağlayan bir roman oldu. Jojo Moyes'un kitaplarını okuduysanız; Sarah Jio'nun kalemi de biraz onun tadında diyebilirim.
Okudukça, gelecek satırları heyecanla beklediğiniz; sonunu merak ettiren; akıcı, sade bir dille yazılmış bir kitap. Dinlenmek, kafanızı dağıtmak için okunmaya çok müsait.
Konuya değinecek olursam;
1933'lü yılların baharında, çok çetin geçen karlı bir günde, esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolan 3 yaşındaki bir çocuğun hikayesi ile başlıyor her şey.
Yıllar sonra yine mevsimlerden baharken ve zamansız yağan kar yağışı nedeniyle, akla 1933'lü yıllar geliyor bir gazeteci tarafından.
Tesadüf bu ya! O zamanlarda da neler olmuş diye araştırılmak isteniyor. Böylelikle rafa kaldırılmış eski olaylar, kaybolan çocuk.. Her şey gün yüzüne çıkıyor.
Farklı ve hüzünlü bir hikayeydi. Okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Reklam