“Bazen kütüphanemde kitaplarla ve onları yazmış kişilerle otururken ben de gizlice bir yazar olmayı hayal ediyorum. Bu, yüksek sesle dile getirebileceğim bir şey değil. Sanki yüksek sesle söylersem mahvolacakmış gibi geliyor, tıpkı üfleyince patlayıveren sabun köpüğü gibi.”
“…yani insanları sevmiyor değilim. Ama dürüst olmam gerekirse, kitapların dostluğunu tercih ederim. Kafamın içinde yarattıkları sessiz dünyayı seviyorum; o dünya sihirle, adalarla ya da gizemle doldurulabilir.”
“Babam her zaman ‘Kendinin en iyi arkadaşı olmalısın.’
der. Henüz küçükken bu sözün ne demek olduğunu anlayamıyordum. Ama şimdi anlıyorum. Bu söz, yalnız kendinle baş başa olmaktan mutluluk duymalısın; yani seni mutlu etmeleri için başka insanlara ihtiyaç duymamalısın demek.”