IG: instagram.com/begummol_
X : @umarsizyazar
Kitap okuyan insanlar, dünyayı yalnızca kendi gözleriyle değil, sayısız insanların ruhsal bakışlarıyla görebilir.
~Stefan Zweig
Yalnız hissetmenin, eksik kalmanın duygusunu bir 70 yaşındaki Selime Teyze'nin bir de 34 yaşındaki Meltem'in dünyasından anlatıyor Şermin Yaşar.
Hani vardır ya bazı insanlar belli bir yaştan sonra insanları yok sayar, değersizleştirir, yaşlı olmak bir suçmuş gibi davranır... Sanki kendileri hep genç kalacakmış gibi... Oysa ne kıymetlidir hayat tecrübesi, yaşanmışlık, yaşanmış bir ömür ya da bir köşede tozlanmış hayaller... Aslında saygı gerektirir...
Belki her yaştan ama en çok da yaşça benden büyüklerle zaman geçirme imkanım olduğu için bir kez de Selime Teyze'nin dünyasından bakabildim. Belki gerektiği kadarını göremedim ama bakabiliyor olmamı sevdim.
Meltem'in dünyasından bakınca da yaşlanmak olmadığını gördüm. Atan bir kalp, alınan bir nefes oldukça her yaşın bir ihtiyacı, hayali, derdi, umudu var... Hatta tüm bunların bir yaşı olmadığını bir kez daha anladım. Arada yıllarca fark olsa da dert aynı olabiliyor.
Söyleme Bilmesinler romanında da olduğu gibi Şermin Yaşar'ın kişilerin dünyasından yansıttığı anlatım şeklini sevdim ve bence çok önemli.
Yaşıyla, kararlarıyla, yaşanmışlıklarıyla, doğruları ve yanlışlarıyla yani kıymetli olan hayatlarıyla yargılanan herkesin (yargılanmayan, eleştirilmeyen kimse yoktur diye düşünüyorum ki hatta bunu yapanlarda dahil) aslında görünmeyen tarafınında olduğunu etkili bir şekilde anlatıyor. ️
Başkasının dünyasından da bakma farkındalığı yaratıyor.
Üstelik bunu günlük bir konuyla, sohbet tadındaki düz cümlelerle ama derin bir anlam detayıyla yapıyor.
Sade ama etkili bir hikaye isterseniz, çayınızı kahvenizi alarak birkaç saat Meltem ve Selime Teyze'nin sohbetine misafir olabilirsiniz.